Οι πολίτες θέλουν μεγάλους π********ς

Μπορεί ο καθένας να βγαίνει στο μπαλκόνι να λέει ότι του κατέβει, αυτό όμως δε σημαίνει ότι αυτό που λέει έχει βάση ούτε υπόσταση στον πραγματικό κόσμο, ούτε ότι δεν μπορούμε να τον λοιδωρήσουμε για αυτό που θα πεί ούτε ότι δεν είναι γελοίος τοιχάρπαστος και ανώμαλος στη σκέψη, μιας και για να βγαίνει στην κοινωνία να λεέι τέτοιες αρλούμπες με τέτοιο ύφος, δεν θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε άλλο.

Και όποιος πεί ότι οι πολίτες θέλουν συνεργασίες είναι όλα τα προαναφερθέντα, ανώμαλος, γελοίος, τοιχάρπαστος και πόρνος της πολιτικής. Και μεγάλος ψεύτης.

Γιατί αν ρωτήσεις, ας πούμε, ένα νεοδημοκράτη αν θέλει μία συνεργασία ή μία αυτόνομη νδ, δεν υπάρχει περίπτωση να σου πεί συνεργασία, ούτε μία στο εκατομμύριο. Ούτε οι συριζαίοι, ούτε οι πασόκοι, ούτε οι κουκουέδες ούτε κανένας άλλος θέλει συνεργασία. Αυτό που θέλουν ΟΛΟΙ  για το κόμμα που ψηφίζουν είναι να τα σαρώσει όλα και όλοι οι υπόλοιποι να βγάλουν τον σκασμό.

Το πρόβλημα είναι ότι σε κανένα κόμμα δεν υπάρχει κανένας πολιτικός με αρχίδια να το κάνει αυτό.

Και για αυτό έχουν μοιραστεί οι ψηφοφόροι από σωτήρα σε σωτήρα, από ρητορεία σε ρητορεία και από τλεευταία λύση σε τελευταία λύση απελπισίας, γιατί όλες οι ψήφοι το τελευταίο διάστημα ήταν ΟΛΕΣ ψήφοι απελπισίας, και , δυστυχώς, όχι σωτηρίας.

Αλλά, φυσικά, τί να πεί ο μεημαράκις που δεν θέλει να εκλεγεί ούτε μπορεί; Να πεί ότι δεν εμπνέει κανέναν και να θα συμβιβαστεί με οτιδήποτε; Ή μήπως να βγεί στο ντιμπέητ και να πεί ότι σαν ηγέτης δεν μπορεί ούτε 20% να βγάλει, παρά τις δημοσκοπήσεις; Και θέλω να ρωτήσω τον βαγγέλα, τόσ χρόνια στην πολιτική, ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ; Ακόμα και τον Σαμαρά θα τον θυμούνται για το μακεδονικό, την πολάν και τον ένφια και το πεντάευρο. Εσύ ρε βαγγέλα, εκτός πυο πληρωνόσουνα, ΤΙ ΆΛΛΟ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ;

Ακόμα χειρότερα, τί να μας πεί και η Φώφη, που από τους επίγονους του μεγαλεξανδριτίκου παρελθόντες είναι η πιο άχρωμη και η πιο άοσμη; Να πεί ότι το μόνο που περιμένει πλέον είναι να μπεί στη βουλή και από ότι όλα δείχνουν ούτε καν αυτό δεν θα καταφέρει;

Ή ο γλοιώδης εκείνος ο θοδωράκης, που ούτε αυτός θα μπεί στη βουλή γιατί δεν πρεσβεύει τίποτα, ούτε δεξιό ούτε αριστερό ούτε μνημονιακό ούτε αντιμνημονιακό, ούτε καν τους αναποφάσιστους δεν εκφράζει με αυτά που λέει,...  Αλήθεια, ποιά είναι ηθέση του ποταμιού, ξέρει κανείς; Ο ίδιος ξέρει; Ρε πάνε να πάρεις το σακίδιο να κάνεις κανα ρεπορτάζ γιατί εκτός από αυτό δεν είσαι ικανός ούτε να αποστηθίσεις δυο ατάκες! Όξω!

Όσο για τον Αλέξη...

Δεν ξέρω.

Τύποις, είπε την αλήθεια. Είπε ότι αν δεν τα καταφέρει θα παραιτηθεί, και το έκανε. Είπε ότι θέλει το όχι για να φέρει συμφωνία και την έφερε. Είπε ότι δεν θα φέρει τη ρήξη γιατί δεν είχε αρκετά μεγάλη πλειοψηφία και δεν την έφερε. Αλλά ως εκεί. Έκανε την ρύθμιση των 100 δόσεων, η οποία έσωσε πολύ κοσμάκη, άνοιξε την εβζ, έκοψε το πεντάευρω των νοσοκομείων, και έκανε σε 6 μήνες περισσότερα από ότι ο σαμαράς σε σχεδόν τρία χρόνια.

Ωστόσο, η απογοήτευση είναι τεράστια.
Το γεγονός ότι συμβιβάστηκε ξεπουλώντας τους ίδιους τους ανθρώπους στους οποίους στηρίχθηκε για να εκλεγεί την πρώτη φορά, το Βαρουφάκη, τη Ζωή, τον Λαφαζάνη και, πιο πικρό από όλα τον Γλέζο.... τον Γλέζο, ρε, που τον έσερνε στις πλατείες και τον είχε για παντιέρα, τον πούλησε κι αυτόν!

Ήταν αισχρό, ήταν απαίσιο και δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία. Ήταν προδοσία ως προς αυτά τα άτομα αλλά και τους ψηφοφόρους που ακριβώς λόγω αυτών των ατόμων ψήφισαν σύριζα. Ωστόσο, πάλι από ότι έχει δηλώσει και ο ίδιος, αυτός είναι ένας από τους λόγους που παραιτήθηκε, ότι άλλα υποσχέθηκε και τελικά δεν τα έκανε.

Έχει αυτός τα κοχόνες που λέγαμε νωρίτερα;

Δεν ξέρω.

Εγώ ξέρω ότι αν υπήρχε ένας τέτοιος ηγέτης-πολιτικός, αν υπήρχε ένας σωστός άνθρωπος, τότε κανείς δεν θα ψήφιζε τίποτα άλλο εκτός από αυτόν τον άνθρωπο.
Και αυτά που λένε "ο λαός θέλει συνεργασίες" είναι φληναφήματα για να γεμίζει ο τηλεοπτικός χρόνος, για να κερδίζει το μισθό του ο κάθε ρουφιανίσκος και ο κάθε χαμερπής πολιτικάντης.

ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ ΛΕΜΕ!!

Na Tolmisw mia Provlepsi

Με βάση τα ιστορικά δεδομένα ως τώρα, δεν αποτελεί και μεγάλο επίτευγμα να κάνεις πρόβλεψη. Περισσότερο στερνή μου γνώση το λες, ή καλό θυμητικό, παρά πρόβλεψη.

Πάμε, λοιπόν.

Βάσει των εως τώρα δεδομένων και πεπραγμένων και της ιστορίας του κάθε χώρου ως τώρα, έχουμε

στην πολιτική σκηνή εναλλαγές αριστερών κυβερνήσεων με δεξιές, σχεδόν χωρίς καμία εξαίρεση: μία δεξιά, μία αριστερά, ένα περίεργο ζιγκ-ζαγκ.

Και αυτή τη φορά, όλα δείχνουν ότι θα κερδίσει η νδ τις εκλογές.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ιδιόμορφου ζιγκζαγκ είναι το εξής: βγαίνει μία αριστερή κυβέρνηση, κάνει ένα σωρό αλλαγές και πρόοδο (το πασόκ έκανε το εσύ, τα καπή, τις αιγες, τα κεπ, το ασεπ, κοκ) και μετά έρχεται μία δεξιά κυβέρνηση η οποία ώσπου να πέσει δεν κάνει τίποτα, όπως ο κωστάκης και ο αντωνάκης, ο οποίος να σημειωθεί ότι όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά ξέκανε κιόλας τα δύο σωστά που είχε κάνει ο γαπ, το μεταναστευτικό (το οποίο επανέφερε ο Αλέξης) και πήγε να ξεκάνει και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Έτσι και τώρα, θα έρθει ο Βαγγέλας που'χει ντούγκλα το μουστάκι, και σιγά μην τον αφήσουνε τα σόγια και οι δημοσιογράφοι του κόμματος να κάνει έστω και αποτρίχωση χωρίς να εξασφαλίσουν την διαιώνιση του είδους τους. Μέχρι να σφίξουν τα ζωνάρια οι ευρωπαίοι, και να περιμένουμε την επόμενη αριστερή κυβέρνηση να προχωρήσουν δύο πράγματα.
χαχαχαχα

Ήθελα να ήξερα ποιός από τη νδ θα εφαρμόσει μνημόνιο, χαχαχαχααααααααα.......

Και πάω ό,τι στοίχημα θέλετε.

Της Βουλής το Κάγκελο (ένα για τον αθεόφοβο)

Μιλάνε πολλοί για επιστροφή στην κανονικότητα, για επιστροφή στις αγορές ή για επιστροφή στην ανάπτυξη.

Η λέξη επιστροφή, ωστόσο, υποδηλώνει πισωγύρισμα, δηλαδή να επιστρέψεις στο ίδιο πράγμα από το οποίο έχεις φύγει ή, στην περίπτωσή μας, από το ίδιο πράγμα από το οποίο σε έχει διώξει κακήν κακώς η πραγματικότητα.

Όταν μιλάει, για παράδειγμα η Ντόρα Μητσοτάκη-Κούβελου ή ο Βαγγελάκης ο Βενιζέλος και οι

οπαδοί τους περί επιστροφής στην κανονικότητα, εννοεί στην ίδια πραγματικότητα που επιτρέπει στην ίδια να διαιωνίζει το σόι της στις καθέκλες; Εννοεί ίσως εκείνη την κανονικότητα στην οποία οι μίζες έστησαν πάρτυ επί δεκαετίες ή ίσως εκείνη την κανονικότητα κατά την οποία όλοι δικαιούνται λόγο στην λήψη αποφάσεων εκτός από όσους δεν είναι μέσα στις κλίκες και τα τζάκια; Ποιά είναι αυτή η κανονικότητα που εννοεί η "κυρία" αυτή; Η κανονικότητα της κυρίας αυτής περιλαμβάνει ζαχόπουλους, γρηγορόπουλους, κούνεβες, μίζες, παρακολουθήσεις, ζαρντινιέρες, βατοπέδια, ζήμενσ, χριστοφοράκους, διευθυντές τραπεζών με φαντασία, τζόγος δημόσιου χρήματος στο χαα, ψεύτικα δάνεια σε ψεύτικους επιχειρηματίες, ολυμπιακά ακίνητα, τα αναλώσιμα και καταπάτηση/τσιμεντοποιηση της υπαίθρου έναντι αδράς αμοιβής στις πολεοδομίες; Ή μήπως εννοείτε "κανονικότητα" να μην υπάρχει ούτε μία επιχείρηση που να μην απομυζά το κράτος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο; Είναι κανονικότητα όλοι οι δημοσιογράφοι να αποτελούν κομματικά όργανα; Είναι πραγματικότητα να παρέχεται δωρεάν γεύμα/μεταφορά/διανυκτέρευση σε κάποιον με μισθό 10.000 το μήνα και να φορολογείται ο άνεργος;

Εναλλακτικά, είναι "κανονικό" να υπάρχουν χίλια τυροπιτάδικα και μπουτίκ αλλά καμμία βιομηχανία; Είναι "κανονικό" να πλέει το σκατό στον αφρό της Λευκάδας ή της Ρόδου από τον υπερτουρισμό αλλά να μην υπάρχει ούτε μία μονάδα ανακύκλωσης στην επικράτεια; Είναι κανονικό να είναι ακριβότερα τα εγχώρια προϊόντα;

Γιατί αυτό που αυτή εννοεί ως κανονικότητα, εγώ το έχω διδαχθεί ως κομπίνα, διαφθορά, αλισβερίσι και μαύρη συναλλαγή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, το έχω βιώσει ως ανικανότητα ενός κράτους να πάρει αποφάσεις, ανικανότητα να συντηρήσει τον εαυτό του, ως ανικανότητα ενός κράτους να κρατήσει καν τα προσχήματα.

Δυστυχώς, όσοι μιλάνε για ρεαλισμό και την επιστροφή σε αυτόν, κατά μία περίεργη σύμπτωση, είναι όλοι τους πασόκοι και νεοδημοκράτες, που χάνουν ποσοστά και έδρες.

Αλλάξτε τουλάχιστον πιπίλα, αυτή τη βαρεθήκαμε.

Και, επίσης, ούτε αυτή με τη στθερότητα πιάνει. Γιατί σταθερότητα προέρχεται από τους απλούς ανθρώπους. Αν αυτοί δεν μπορούν να επιχειρούν χωρίς να φοβούνται τα λαμόγια των τραπεζών, σταθερότητα δεν έχει. Για αυτό σου λέω κυρία Κατσέλη μου, οι πολίτες δεν θα στηρίξουν τις τράπεζες αν οι τράπεζες συνεχίσουν να ξεγελούν τον κόσμο. Πάρε, λοιπόν, λίγη σταθερότητα από την ανάποδη, για να μη σου λείψει.

Ανειδίκευτοι Ειδήμονες

Το περίεργο είναι ότι αυτοί που ήθελαν το ναι, δεν το ήθελαν επειδή πίστευαν ότι θα κάνει καλό σε κανέναν, αλλά ήταν τα επιχειρήματά τους περισσότερο κάτι όπως "πρέπει να πληρωθούν τα δανεικά" , παρά όπως θα ήταν το ιδανικό "έτσι νομίζω ότι θα ωφελήσει τους πάντες"

Υπάρχουν και μερικές ψυχές που το υποστηρίζουν αυτό, αλλά όχι με πολλή ζέση, και μετά από ολιγόλεπτη συζήτηση αρχίζουν τις υπεκφυγές και όταν ρωτάς "πως αυτό το μέτρο θα ωφελήσει την παραγωγικότητα;" σου το γυρίζουν αμέσως στο "πρέπει να πληρωθεί το δάνειο", άρα ούτε οι ίδιοι δεν πιστεύουν ότι αυτό που λένε είναι σωστό.

Και συνήθως νιώθω επιβεβαιωμένη όταν ο συνομιλητής μου, ξεμένοντας από επιχειρήματα, αρχίζει τις βρισιές και τις προσβολές, γιατί αν είχε κάτι ουσίας και έγκυρο να πεί, θα το είχε πεί.
Απογοητεύομαι, ωστόσο, γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι με επιχειρήματα, γιατί συνήθως είναι εξυπνότεροι και όταν βλέπω ότι κάποιος έμοιαζε με έξυπνο όσο τον βόλευε η κατάσταση αλλά χάνει την αξιοπρέπειά του ξεπέφτοντας σε άπρεπες εκφράσεις, τότε σημαίνει ότι εξαρχής δεν ήταν και αυτό που έδειχνε. Όσο γρηγορότερα φτάσει σε αυτό το σημείο ο συνομιλητής, τόσο μεγαλύτερη η απογοήτευσή μου.
Η μεγάλη μου χαρά είναι όταν μέσα στην συζήτηση μου δίνουν υλικό για διάβασμα ή με παραπέμπουν σε κάτι νέο, για αυτό και προτιμώ να συζητώ με ανθρώπους με τους οποίους διαφωνώ.

Για εμένα η συζήτηση δεν γίνεται για να επιβεβαιωθώ, αλλά για να βρεθεί συμπέρασμα και, στην πορεία, να μάθουμε κάτι ο ένας από τον άλλον, για αυτό και ποτέ δεν ειρωνεύομαι, ούτε βρίζω, γιατί αυτό που θέλω είναι ο άλλος να συνεχίσει να μιλάει για όσο περισσότερο είναι δυνατόν. Για αυτό ποτέ δεν σταματάω, πράγμα που εκνευρίζει συχνά τους συνομιλητές μου, όπως έχω καταλάβει τελικά.

Δυστυχώς, άτομα που πίστευα ότι είχαν υπόβαθρο, τελικά δεν είχαν και αντί για κάτι όπως "αυτός ο πολιτικός έκανε αυτό, με αυτή τη συνέπεια" το οποίο είναι λογικό και μπορώ να κατανοήσω, δεν εξέφρασαν τίποτα περισσότερο από "αυτός ο πολιτικός είναι βλαμμένος", το οποίο δεν είναι λογικό, αλλά συναισθηματικό ξέσπασμα, ενός ανθρώπου που δεν έχει ψαχτεί εντός του και τόσο το μίσος του προς το ένα μέρος όσο και η στήριξή του για το άλλο, αποτελούν προϊόν συναισθηματικής πλάνης.

Επίσης, αμφισβητώ την κρίση κάποιου, όταν δείχνει λογική μόνο προς τη μία μεριά ενός ζητήματος. Αν, ας πούμε, κάποιος επισημαίνει μόνο τα σφάλματα των αντίπαλων αλλά εθελοτυφλεί στα σφάλματα αυτών που στηρίζει, τότε αυτό είναι ένδειξη συναισθηματικής φόρτισης και όχι λογικής σκέψης. Αν, ας πούμε θυμάσαι μόνο τα Ζάππεια και όχι την Θεσσαλονίκη ή το αντίστροφο, τότε είτε κομματόσκυλο είσαι είτε μωρό παιδί, ως προς την ανάπτυξη των ιδεών σου.

Φυσικά, είναι προφανές ότι ο Αλέξης, όπως όλοι οι προκάτοχοί του, μας πούλησε. Μας φόρτισε συναισθηματικά, μας φόβισε, και μετά έκανε του κεφαλιού του, και τώρα έχει να λέει ότι πήρε την στήριξη του λαού. Πολύ βρώμικος. Οι πολίτες δεν στήριξαν τον Αλέξη, αλλά την απόρριψη της ευρωπαϊκής πρότασης, και όποιος νομίζει αλλιώς, ας βγεί στους δρόμους να δεί τί γίνεται.

Γιατί το Όχι που είπαν οι Έλληνες δεν χωράει πολλές ερμηνείες: ήταν μία εν πλήρει συνειδήσει άρνηση του εκβιασμού. Στο ερώτημα "παρά να πτωχεύσουμε, μήπως προτιμάτε να πουληθούμε;" η απάντηση ήταν όχι, όχι και πάλι όχι, δεν θέλουμε να πουληθούμε. Για αυτό μόλις ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, όλοι έτρεξαν στα σουπερμάρκετ, για να προετοιμαστούν για την οικονομική μάχη, γιατί ήξεραν αυτό που επιμελώς έκρυβαν οι δημοσκοπήσεις, ότι σε κάθε πεζοδρόμιο και σε κάθε παρέα, όλοι έλεγαν το ίδιο, και αυτό ήταν όχι άλλο, όχι πια. και ήταν κάτι που το είχαν δεχθεί, γιατί το είχαν πάρει απόφαση ότι οι γερμανοί είναι αδυσώπητοι.

Ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ενώ υπάρχουν μερικές πολύ ωραίες μεταρρυθμίσεις μέσα σε αυτό το πρόγραμμα,από την άλλη η εισπρακτική του τακτική είναι καταστροφική, τόσο που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι τόσο ηλίθιοι ή αν το κάνουν επίτηδες, τόσο οι γερμανοί όσο και οι εγχώριοι "ειδήμονες". Ή μήπως αυτές οι ωραίες μεταρρυθμίσεις αποτελούν το δόλωμα, "δώστε μας πόρους πάρτε γρήγορη δικαιοσύνη;"

Η εξόντωση των αγροτών, της μεσαίας επιχειρηματικότητας, των νοικοκυριών, της εστίασης, του τουρισμού, των μεταφορών, του εμπορίου, πως μπορεί να εκληφθεί ως αναπτυξιακό μέτρο; Η 100% προκαταβολή φόρου, πως είναι δυνατόν να μην εξοντώσει τους εναπομείναντες επιχειρηματίες; Αν ήδη η ανεργία είναι στο σχεδόν ένα τρίτο, πως κλείνοντας κάθε επιχείρηση θα την μειώσεις;

Είναι παράλογο.

Υπάρχει ένα επιχείρημα, ότι εγώ δεν είμαι ειδήμων, άρα δεν βλέπω το πόσο θα ωφελήσει, ότι δεν μπορώ να έχω πλήρη εικόνα, ότι αυτό που για εμένα είναι παράλογο, για κάποιον πιο ενημερωμένο και πιο έξυπνο αποτελεί προφανή και ευνόητη λύση.

Αν ισχύει ότι όλα αυτά γίνονται για καλό, τότε μετά από κάποιο διάστημα θα μπορεί μία επιχείρηση να σταθεί χωρίς δάνεια, θα μπορεί ο παραγωγός να παράγει και όλα θα πηγαίνουν ρολόι, θα μπορεί ο πολίτης να βρεί δουλειά ώστε να ζεί αξιοπρεπώς και όχι να περιμένει επιδοτήσεις και πεντάμηνα, ούτε να ζεί από τον οαεδ, και το δημόσιο, μετά από αυτές τις μεταρρυθμίσεις, θα δουλεύει επίσης ρολόι.

Αυτή τη στιγμή δεν βλέπω πως αυτά τα μέτρα θα οδηγήσουν σε αυτό το αποτέλεσμα.
Προς το παρόν, όλα δείχνουν ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν αλλά χωρίς επιτυχία, ότι το χάος θα συνεχιστεί.

Όσο για εκλογές, θεωρώ ότι δεν πρέπει να γίνουν.
Ο Αλέξης, όσο και αν με απογοήτευσε, έχει πάρει μία απόφαση και πρέπει να φανεί συνεπής ως προς την ίδια του την αλλαγή πλεύσης. (τι λέω, θέ μου!) Αφού πήρε την απόφαση να πεί ναι, τότε να το διεκπεραιώσει, να το φέρει εις πέρας, γιατί αφού υπέγραψε, τότε το να περιμένουμε μία άλλη κυβέρνηση θα αποτελέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει να τελειώνουμε, και δεν έχει σημασία ούτε το όνομα του διεκπεραιωτή ούτε το όνομα του κόμματος, ούτε αν τελικά αντί για άπορο σε λένε πένητα.
Ούτως ή άλλως, πολιτικά έχει αυτοκτονήσει, με αυτή του την ενέργεια και άλλη θητεία δεν έχει, εκτός κι αν όλα πάνε τόσο καλά, που να τον αποθεώνουμε στα μπαλκόνια, πράγμα λίγο απίθανο.

Εφόσον είπαμε όχι και μας αγνόησε η ίδια μας η κυβέρνηση, τότε τί να περιμένεις από οποιονδήποτε;

Απλά, ασήμαντη λεπτομέρεια, αποδείχθηκε ότι οι Έλληνες δεν ψηφίζουν προδότες από επιλογή.

Ένα για τον Νίκο (γιατί ένας είναι ο Νίκος)

Αυτό το ατομάκι που συμπαθώ εξαιρετικά με αποκάλεσε κωμωνίστρια, όταν κατήλαβε ότι στηρίζω το όχι στη διάρκεια μίας συζητήσεως.

Αυτό με προβλημάτισε, παρόλο που ελέχθη δια την πλάκαν.

Γενικά είμαι αριστερή, προφανώς. Όποιος δεν το έχει καταλάβει από μόνος του, του το λέω εγώ

τώρα για να το ξέρει. Πιστεύω στην κοινωνική δικαιοσύνη, και στα κεκτημένα και στα δικαιώματα. Πιστεύω στη ύπαρξη κράτους και στις κρατικές παροχές. Ο λόγος που το πιστεύω αυτό είναι γιατί έχω δεί την φτώχεια από κοντά (ευτυχώς όχι πολύ, αλλά είδαν κάποια πράγματα τα ματάκια μου) και δεν ήταν όμορφα τα πράγματα εκεί. Οι άνθρωποι πονάνε και χρειάζονται βοήθεια, τόσο απλά.
Και, δυστυχώς, παρά την αποτελεσματικότητά του, ο ιδιωτικός τομέας υστερεί σε ένα πράγμα, την αλληλεγγύη την έχει όπως ο διάολος το λιβάνι.

Κι έτσι, ενώ μία ζωή δούλεψα κάθε δευτερόλεπτο στον ιδιωτικό τομέα, θέλω ένα δημόσιο λειτουργικό, γιατί χωρίς αυτό η επιχείρησή μου πτώχευσε,  το 2010. Αν το δημόσιο ήταν όπως θα έπρεπε, όχι τέλειο, αλλά δυό βασικά πράγματα να μπορεί να τα κάνει, τότε δεν θα είχε γίνει ένα υδροκέφαλο τέρας, ούτε θα κοιμόταν στα χαμομήλια ώσπου να πάρει πρέφα τί γίνεται, ή να περιμένει άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

Θέλω το δημόσιο να συντηρεί γιατρούς, δασκάλους, υποδομές, την ενέργεια, το νερό και τα λιμάνια, γιατί ο ιδιώτης δεν έχει συνείδηση και μόνη του έγνοια είναι το χρήμα, όχι ο άνθρωπος. Έχω δεί εταιρείες και ξέρω από μέσα ότι είναι αμείλικτοι, σκληροί σαν πέτρες και τον άνθρωπο τον έχουν χεσμένο στο όνομα μίας παραγωγικότητας καταστροφικής. Σου λένε, τί να κάνουμε έτσι είναι οι αριθμοί, ας πρόσεχες, πέρνα έξω και ψόφα γιατί η εταιρεία πρέπει να ζήσει. Και αυτό το θεωρούν λογική. Κάποιος τέτοιος μου έλεγε κάποτε ότι μόνο το χρήμα έχει σημασία και ότι αν δεν έχεις χρήματα πρέπει να καταφύγεις ακόμα και στο έγκλημα για να το αποκτήσεις, αλλά χλαπακιαζε τα σουβλάκια που στην πλούσια πατρίδα του δεν έχουν. Μου έλεγε μάλιστα για την σπατάλη ρίγανης, ότι εφόσον υπάρχει ρίγανη στο ψάρι, γιατί να βάλεις κι άλλη στη σαλάτα, ο αριθμοκάπηλος.

Για αυτό, θέλω οι εταιρείες να βγάζουν κέρδος, ώστε να μοιράζονται τα αγαθά σε όλο τον κόσμο και να έχουν φάρμακα στη σρι λάνκα ή την βόρνεο, αλλά από την άλλη όχι για το κέρδος να εξαθλιώνονται πλήθη.
Δεν διανύσαμε μεσαίωνες και αναγεννήσεις για να καταλήξουμε να πεθαίνουμε για χάρη των αριθμών στα πεζοδρόμια, όπως κυνικά θέλουν οι ειδήμονες που που πίνουν καλά κρασιά και ξέρουν από τέχνη.

Πίσω στα δικά μας, δεν θεωρώ ότι η απάντηση στην διαφθορά είναι  η ιδιωτικοποίηση, αλλά ο στενός έλεγχος, η αξιοκρατία και ο εκσυγχρονισμός. Η απάντηση στην έλλειψη  ανταγωνιστικότητας δεν είναι η εξαθλίωση των εργατικών στρωμάτων, αλλά η λύση των στρεβλώσεων όπως τα κλειστά επαγγέλματα ή η εξάλειψη της γραφειοκρατείας. Δεν πιστεύω ούτε για ένα λεπτό ότι η πώληση πόρων αποτελεί μακροπρόθεσμη προοπτική, αλλά αντιθέτως, θα βγάλει κάποια λεφτάκια τώρα, να βγάλουμε το μήνα ή το χρόνο, αλλά πριν περάσουν δυο τέρμηνα θα πρέπει να πουλήσουμε κι άλλα ασημικά, όπως όλοι γνωρίζουμε, με το βρετανικό δίκαιο που υπέγραψε ο σαμαράς που αντί να βρίσκεται στην αγχόνη ο προδότης είναι στο σπιτάκι του και απαιτεί εμείς αν δουλεύουμε για 300 ευρά, όσα δηλαδή κάνει το μαντήλι στο πέτο του, το βδέλυγμα.

Αν, με λίγα λόγια, το κράτος και το δημόσιο κάνουν σωστά τη δουλειά τους, τότε και μόνο τότε, σε συνθήκες ασφάλειας, θα μπορέσει να ανθίσει ο ιδιωτικός τομέας. Πρέπει να υπάρχει δημόσιο και πρέπει να είναι λειτουργικό, οπωσδήποτε, γιατί χωρίς δημόσιο θα έχουμε ασυδοσία.

Και θέλω, Νίκο, να σου θέσω το εξής ερώτημα, αφού είσαι τόσο υπερ του ιδιωτικού τομέως και τόσο λάβρος κατά του δημοσίου: ποιά επιχείρηση, μικρή ή μεγάλη, εγχώρια ή ξένη, τοπική ή υπερεθνική δεν χρειάζεται δάνεια ή συμβάσεις με κράτη; Αν οι κρατικές τράπεζες έπαυαν τώρα τις επιδοτήσεις και τα δάνεια, ποιός θα έμενε όρθιος, παγκοσμίως; Αν τηρούνταν οι νόμοι, πόσοι ιδιώτες θα την έβγαζαν καθαρή; Αν, ας πούμε, έπαιρναν επίδομα πολύτεκνου στις φιλιππίνες, πόσο ανταγωνιστική θα ήταν η άπλ;

Α, γειά σου.
ΑΠάντα αυτό, και μετά έλα να μου πείς για την καπατσοσύνη του ιδιωτικού τομέα.

Εσύ, πόσες φορές θα πλήρωνες να αγοράσεις το ίδιο πράγμα;

Ας υποθέσουμε ότι θες ένα μπουκάλι λάδι.
Δίνεις λεφτά, αλλά ο μαγαζάτορας δεν σου δίνει το μπουκάλι. Σου ζητάει να ξαναπληρώσεις, και επειδή είναι καταφερτζής, ξαναπληρώνεις.
Αλλά ούτε τώρα σου δίνει το μπουκάλι λάδι.
Μετά, προφασιζόμενος την κρίση, το πολιτικό κόστος, και άλλες δικαιολογίες, σε αναγκάζει να

πληρώσεις άλλες δυο-τρείς φορές, χωρίς ωστόσο να σου δώσει ακόμα το λάδι.

Έχεις ήδη πληρώσει το πενταπλάσιο αντίτιμο ενός μπουκαλιού λάδι, αλλά δεν στο έχει δώσει.
Και σου ζητά να ξαναπληρώσεις και έκτη.

Ε, δεν το πληρώνεις, αλλά τον πιάνεις από τον γιακά.

Τις περίφημες μεταρρυθμίσεις, την ανασυγκρότηση της παραγωγής,εκσυγχρονισμό του κράτους, διαύγεια, τις έχουμε πληρώσει πολλές φορές, εδώ και δεκαετίες.

Αυτοί που υποτίθεται ότι θα μας τις έφερναν, έφαγαν τα ευρωπαικά λεφτά, με διορισμούς, με μίζες, με προμήθειες και στημένους διαγωνισμούς.

Άρα, αυτοί είναι που πλέον χρωστούν σε εμένα, είτε να μου επιστρέψουν τα λεφτά που μου πήραν ή να μου παραδώσουν το έργο χωρίς περαιτέρω πληρωμή.

Τσίπρα, το νού σου.

Θέλω δικαιοσύνη, τώρα.
Και θέλω έργο τώρα.

Δεν έχεις άλλες δικαιολογίες.
Αν πας να μου πάρεις άλλα λεφτά, για πράγματα που έχω ήδη πληρώσει στο πενταπλάσιο, θα σε σφάξω.

Ράβδος του Σχοινοβάτη

Έχει σημασία από ποιά μεριά θα πέσει ο σχοινοβάτης;

Όχι.

Σημασία έχει από τί ύψος θα πέσει και τι μέτρα ασφαλείας έχει προνοήσει να υπάρχουν. Ακόμα και όταν υπάρχουν, όμως, η πτώση σίγουρα δεν είναι η πιο επιθυμητή έκβαση.

Το μόνο εργαλείο το σχοινοβάτη, είναι η ράβδος του, ένα αλληλεπιδραστικό εργαλείο, το χειρίζεσαι και σε επηρεάζει, μία προέκταση των αισθήσεων και ορίων σου.

Η σημερινή κατάσταση μοιάζει με σχοινοβασία, αρκετά.

Δεν πρέπει να κοιτάξουμε κάτω, αλλά μπροστά. Γιατί από το ύψος που βρισκόμαστε, τί σημασία έχει αν θα πέσουμε μερικά εκατοστά πιο δεξιά ή πιο αριστερά;

Η ράβδος μας, ο νούς μας δηλαδή, πρέπει να φροντίσουμε να μη γείρει. Γιατί αν γείρει, είτε προς τη μία είτε προς την άλλη, θα επέλθει η πτώση.

Όπως σε όλες τις περιστάσεις, ο νους μας ισορροπεί αυτόματα, ένα θαυμαστό όργανο στα αλήθεια. Ενστικτωδώς, μόλις υπερβεί η ροπή κάποιο αριστερό όριο, γέρνουμε δεξιά και, το αντίστροφο, αν αρχίσουμε να πέφτουμε δεξιά, τραβάμε με το χέρι τη ράβδο μας αριστερά, όχι για να την πάμε τέρμα αριστερά, αλλά για να την φέρουμε στη μέση. Για να ισορροπήσουμε.

Μόνο έτσι θα ολοκληρώσουμε με επιτυχία το εγχείρημά μας.

Ας δοκιμάσουμε λοιπόν να ισορροπήσουμε ανάμεσα στο δεξιά και το αριστερά, να δούμε πόσο και προς τα πού βαραίνει ο κάθε γεγονός το βήμα της γνώμης μας.

Είμαστε εδώ που είμαστε. Όλοι ξέρουμε το πού, αλλά και το πως φτάσαμε ως εδώ.

Τι θα κάνουμε τώρα, αυτό είναι το ζήτημα.

Προς τα πού θα γείρουμε τη ράβδο μας, ώστε να μην πέσουμε αλλά να συνεχίσουμε εμπρός.

Χωρίς βοήθεια, δεν την βγάζουμε καθαρή, είναι το ένα γεγονός. Το άλλο γεγονός είναι ότι είτε έτσι είτε αλλιώς θα χρειαστεί να κάνουμε δίαιτα, και μάλιστα αυστηρή, αυτή του καρδιοπαθή, βραστό κολοκύθι και λαπά, για αρκετό διάστημα. 

Το άλλο γεγονός είναι ότι αποτελεί προτεραιότητα το να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές.

Από εκεί και μετά, αρχίζει η σκοτοδίνη: ποιές αλλαγές, ποιά δίαιτα, τί είναι ουσιαστικό; ποιοί είναι οι κακοί και ποιοί είναι οι καλοί;

Είναι καλός ο Βενιζέλος, ας πούμε, που έριξε τον γαπ για να κάνει τα ίδια και χειρότερα παρέα με τον Σαμαρά; Είναι καλός ο Σημίτης που έκανε το χρηματιστήριο, ή μήπως είναι καλός ο Καραμανλής που μετά από μία πενταετία αδράνειας και αναποφασιστικότητας άφησε πίσω του διορισμένους, σκάνδαλα και χρέος ; Είναι καλός ο Σαμαράς, που χάλασε ένα πολύ καλό αντιρατσιστικό του Ραγκούση, χωρίς να κάνει τίποτα άλλο, για να φτάσουμε στο σημείο να το κάνει εκ νέου ο Τσίπρας τώρα; Είναι καλός ο Τσίπρας που ξαναφέρνει στην επικαιρότητα το ζήτημα των μμε, όπως έκανε και ο γαπ λίγο πριν τον ξεσκίσουν οι "καλοί"; Είναι καλός ο γαπ που επισημοποίησε ότι σαπίσαμε; Είναι καλός ο Λοβέρδος που ναι μεν έβαλε το πεντάευρω στα νοσοκομεία, αλλά έφτιαξε και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση και την ηλεκτρονική διασύνδεση των ιατρείων, παρά τις σθεναρές αντιστάσεις των περισσοτέρων γιατρών;

Είναι καλός ο Βαρβιτσιώτης και ο Κυριάκος που δεν δείχνει να έχει κάνει απολύτως τίποτα, ποτέ; Τί έργο έχει αφήσει ως παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές η Ντόρα, αλήθεια; Σε ποιά έγγραφα υπάρχει η υπογραφή του κάθε ενός από αυτά τα πολύ σημαντικά άτομα;

Η ευρώπη που θέλει μητσοτάκη και βενιζέλο αλλά όχι γαπ ή τσίπρα, είναι καλή ή κακή;

Γέρνω αριστερά, είναι ολοφάνερο. Ωστόσο, που είναι το δεξιά; Ποιά είναι η απάντηση της δεξιάς σε όλα αυτά; τί από όλα αυτά μπορεί να διαψεύσει; Γιατί ως τώρα δεν το έχει κάνει.

Η τοποθέτηση των δεξιών όποτε ερωτώνται για αυτά τα θέματα είναι να κατηγορούν την άλλη άποψη, και όχι να υπερασπίζονται τη δική τους.

Στο ζήτημα του δημοψηφίσματος, ας πούμε, η απάντηση των "ναι" είναι κάτι όπως "ο Τσίπρας είναι ηλίθιος" και όχι κάτι πιο ουσιαστικό όπως "αυτό το μέτρο θα οδηγήσει σε αυτό το αποτέλεσμα". Στο ερώτημα "πως θα ωφελήσει η αύξηση στον φπα της ενέργειας" η απάντηση δεν είναι κάτι όπως
"αλλάζοντας αυτό το μέγεθος επηρεάζεται το άλλο και έτσι θα έχουμε αυτό το αποτέλεσμα" αλλά πάντα αντί για απάντηση εισπράττω μία βρισιά, μία ειρωνεία ή, ακόμα χειρότερα, μία ευχή όπως "η ευρώπη είναι το σπίτι μας"
Οκ, βρε αδερφέ, συμφωνώ κι εγώ, Ευρώπη κάργα, αλλά τί αποτελέσματα θα έχει αυτό που προτείνεις;

Το άλλο ζήτημα που έχω είναι το εξής: την περίφημη μεταρρύθμιση την έχω πληρώσει ήδη δυο-τρείς φορές, μία με τον καραμανλή, μία με τον γαπ και μετά με τον παπαδήμο και μετά με τον Σαμαρά.

Αν πλήρωνες τέσσερις φορές το ίδιο προϊόν, θα ήσουν κορόιδο, όμως εγώ το έχω ήδη κάνει και τώρα μου λένε ότι πρέπει να ξαναπληρώσω για πέμπτη, το ίδιο πράγμα που αγόρασα ξανά και ξανά και ξανά.

Θεωρώ ότι έχω πλέον το δικαίωμα να διαμαρτυρηθώ και να ζητήσω πίσω τα λεφτά μου ή να απαιτήσω παραλαβή του προϊόντος που υποτίθεται ότι μου ανήκει, δικαιωματικά πλέον. Αυτοί που μου πήραν τα λεφτά χωρίς να παραδώσουν το προϊόν έχουν ονόματα  και τα έχω ήδη αναφέρει. Όλοι αυτοί μου χρωστούν πολλά λεφτά. Πάρα πολλά.

Κανένα δικαστήριο δεν θα δικαίωνε άλλον εκτός από εμένα.

Οπότε, εφόσον ούτε ο Σαμαράς θα δώσει την περιουσία του, ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Βαρβιτσιώτης, ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο κεφαλογιάννης, ούτε η γιάννα αγγελοπούλου, ούτε ο Μαρινάκης, ούτε ο καλογιάννης με την κόρη του, ούτε σουφλιάς, ούτε ο σημίτης, ούτε κανείς άλλος πατριώτης, και εφόσον  εγώ πλέον έχω στεγνώσει, τότε δεν μου μένουν και πολλές εναλλακτικές.

Το φάρμακο κοστίζει περισσότερο από όσο έχω, άρα δεν θα το αγοράσω.

Και στους ίδιους γιατρούς που με κορόιδεψαν, παίρνοντας τα λεφτά μου χωρίς να με γιατρέψουν, γιατί εγώ να ξαναπάω;

Είναι ολοφάνερο ότι γέρνω αριστερά.
Όμως, τίνος τα επιχειρήματα θα με κάνουν να γείρω προς την άλλη;
ΑΥτά τα επιχειρήματα, υπάρχουν, ή μήπως τελικά είχα παραγείρει δεξιά τόσον καιρό, και τώρα χρειάζομαι λίγο αριστερά για να ισορροπήσω και να παραμείνω στο σχοινί μου;

Λιανά ( περάστε να πάρετε το βραβείο σας)

Το ξέρω ότι ξέρετε, ωστόσο θα τα πω και επισήμως για να μη μου λέτε μετά ότι δε σας το είπα.

Οι λόγοι που δεν εμπιστεύομαι τους ξένους, τους δανειστές όπως λένε και στα δελτία, είναι πάρα, μα πάρα πολλοί.

Πρώτον και κύριο, το κυριότερο όσων θα ακολουθήσουν, είναι ότι έχουν πολύ καλές σχέσεις με τους άνθρωπους που πρόδωσαν την Ελλάδα, που  την ξεζούμισαν για δικό τους ώφελος, που την μετέτρεψαν από χώρα με δυνατότητες σε ανήμπορο σκλάβο που αργοπεθαίνει στο χώμα. Για να το θέσω πιο συγκεκριμένα, δεν μπορώ να διανοηθώ γιατί κάποιος θα χαρακτήριζε τον Μητσοτάκη καλό πολιτικό και επιτυχημένο διαπραγματευτή, αν δεν ανήκε και ο ίδιος στην ίδια συνομωταξία. Γιατί ο Μητσοτάκης ούτε με αξιοκρατικά κριτήρια μπήκε στη θέση που είναι, ούτε μπορείς να πείς ότι πρόκειται για κανέναν τιτάνα της διανόησης, ούτε από πολιτικής απόψεως έχει να επιδείξει τίποτα

εξόν από κάποια διασκεδαστικά στιγμιότυπα, ανάξια μνημόνευσης ωστόσο, ακόμα και αυτά.

Άρα, όταν μου λες ο Σαμαράς και ο Μητσοτάκης και ο Βενιζέλος είναι καλοί, τότε αμέσως συμπεραίνω ότι είσαι κι εσύ σαν τα μούτρα τους, ο θεός να μας φυλάει.

Δεύτερον, και αμέσως κυριότερο, δε μου λες απολύτως τίποτα  που να μου αρέσει.
Μου λες ότι όλα θα ιδιωτικοποιηθούν ότι θα ανεβάσεις τον φπα στα πάντα, και ότι με αυτές τις συνθήκες όπου όλες οι τιμές θα εκτοξευθούν στα ανεμοδαρμένα ύψη, ο μισθός μου θα είναι 400 ευρώ και η σύνταξή μου 300. Να πας να κοιμηθείς, μεγάλε, με αυτές τις  φαεινές ιδέες. Τόσοι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ με κάτι πτυχία ΝΑΑΑΑ,  τόσες ώρες και τόσους μήνες, αυτή τη λύση βρήκατε; Αυτό το ήξερα κι εγώ ρε μεγάλε, δε χρειαζότανε να σε πληρώνουμε εκατοσταριές τα χιλιάρικα για να μας το πείς, ελίτ κι μύδια τούμπανα!

Πες μου πως εγώ θα πειστώ να μείνω στην Ευρώπη με αυτά τα δεδομένα. Εσύ θα έμενες; Θα μπορούσες να μείνεις αν είχες παιδιά, και ο μισθός ήταν 400 και το κόστος ζωής ήταν στα 1700, όπως είναι τώρα, και στα 2500 όπως θα γίνει αν σας ακούσουμε;

Ακόμα χειρότερα, μου λες ότι για να είσαι σίγουρος ότι θα σε αποπληρώσω, πρέπει να με φορολογήσεις έτσι ώστε να κλείσει η επιχείρησή μου. Με συγχωρείς και πάλι, αλλά μαλακία δεν είναι αυτό; Πως θα σε αποπληρώσω αν δεν έχω δουλειά, όχι μόνο τώρα, αλλά στο διηνεκές, γιατί έτσι όπως τα έκανες εσύ και οι ευρωπαρέα σου, ούτε οι πρόσφυγες δε θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, πόσο μάλλον οι σώφρονες, νουνεχείς επιχειρηματίες;

Περιμένω εξηγήσεις εδώ και πέντε χρόνια, εξηγήσεις που δεν έχουν δοθεί και όποτε κάποιος επιμένει, η μόνη απάντηση από τους Ευρωπαίους είναι "Κάντε ότι σας λέμε για να πάρετε λεφτά να μας πληρώσετε".

Όχι.

Όχι.

Και πάλι όχι. Αυτή δεν είναι απάντηση, αυτό δεν είναι τίποτα. Αυτό είναι μίσος.

Τρίτον, βλέπω το σακσεσσ στόρι των άλλων χωρών και δεν νομίζω ότι εκεί θέλω να καταλήξω. Θέλω να πω, ο αδερφός μου που μένει Αγγλία κάνει δύο δουλειές, αυτός και η γυναίκα του, απλά και μόνο για να βγάλουν το μήνα, χωρίς να έχουν παιδιά και χωρίς να κάνουν μεγάλη ζωή: δουλειά-σπίτι-δουλειά. Τί σακσεςς είναι αυτό; Αντίστοιχες ιστορίες ακούω και από  άλλες, επιτυχημένες (κατά τα δελτία ειδήσεων) χώρες, και δε μου αρέσουν καθόλου.

Τέταρτον, Δεν ευθύνομαι εγώ για όλα αυτά, αλλά μου ζητούν να πληρώσω με τη ζωή μου. Μου λένε να μείνω χωρίς περίθαλψη, χωρίς παιδεία, χωρίς πρόσβαση σε αγαθά, επειδή αυτοί, οι ευρώπη μαζί με τα ελληνικά προδοτικά σιχάματα, μητσοτακέικο, παπανδρέικο, κοκ, τα κάνανε μαντάρα κλέβοντας από όλες τις μπάντες. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Αυτό είναι η κρίση, σου λέει ο πολιτικός "ξέρεις, τα φάγαμε και τώρα δεν περισσεύουν για τίποτα άλλο, φέρε τα δικά σου".
Για άλλη μία φορα να πας να κοιμηθείς, σου συνιστώ. Τόσοι έξυπνοι άνθρωποι είσαστε κεί πέρα, όλοι με τις πτυχιάρες σας όπως προαναφέρθηκε, καθήστε, βρείτε τα, κανονίστε τι θα κάνετε, αλλά θα λύσετε αυτό το πρόβλημα που εσείς δημιουργήσατε, ώστε να μην την πληρώσω εγώ περισσότερο από ότι έχω ήδη πληρώσει.

Γιατί ξέρεις κάτι: Εγώ ούτε δάνειο ήθελα να πάρω, ούτε να έχω χρέη ήθελα, ούτε είχα κανέναν καημό να μείνω άνεργη. Εσείς με κυνηγούσατε "πάρε δάνειο" και τα κανονίσατε όλα ώστε να μην μπορώ να ζήσω χωρίς το ρημάδι το δάνειο, με εξωθήσατε με οικονομικά κόλπα να το πάρω και τώρα μου λέτε "ουπς, λάθος, τώρα βγες στο δρόμο και ζήσε χωρίς ψωμί γιατί θα ανεβάσω το φπα στο 3000".

Όχι. Nope. нет.

Πες μου σε τί θα με ωφελήσει το καλό της χώρας, αν φέτος αρρωστήσω και δεν έχω να πάω σε γιατρό, αν δεν έχω για θέρμανση και αν δεν έχω να ζήσω. Σε τί θα με ωφελήσει αν κλείσει η επιχείρησή μου αλλά το λαμόγιο βγεί ασπροπρόσωπο; Τι σημασία θα έχει το μέλλον αν πεθάνω σε κάποια εντατική χωρίς νοσοκόμα φέτος;

Πες μου τί έχω να κερδίσω από όλη αυτή την υπόθεση.
Για όλα αυτά τα έξυπνα, πάρε και ένα λουκάνικο.

Ας απαντήσουν οι Ευρωπαίοι

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες πολιτικοί λένε ψέμματα και ότι οι ξένοι έχουν δίκιο και ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Εγώ λέω όλα αυτά είναι τρίχες, και μάλιστα από ανατομικά δυσπρόσιτο σημείο, διότι όταν τα σχεδίαζαν όλα αυτά οι παντρισμέγιστοι φωστήρες της Ευρώπης δεν μας είπαν τι σχέδια είχαν, αλλά μας φλόμωσαν με φούμαρα περί ανθρωπιστικής Ευρώπης και πολιτισμού και όλα αυτά.

Επίσης αυτό που το λένε αυτό, περί ανειλικρίνειας των πολιτικών, είναι στην πλειοψηφεία τους

δεξιοί.
Σύμπτωση;
Δεν το νομίζω!

Γιατί, ας πούμε, δεν το έλεγαν αυτό τα δυόμισι χρόνια που ο Σαμαράς δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ;;;
ΤΟΤΕ ΛΕΓΑΝΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ; ΠΟΥ ΉΣΑΣΤΑΝ ΤΟΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ;;;;;

ΟΤΑΝ ΕΡΙΧΝΑΝ ΒΙΟΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΦΥΓΑΔΕΥΑΝ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΥΣ ΕΛΕΓΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΡΩΜΜΑΤΑ ΛΕΝΕ ΨΕΜΜΑΤΑ;

ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;


Ας μου απαντήσουν το λοιπόν, αυτοί οι υποστηρικτές της ΝΔ στο εξής ερώτημα.

Αν το γάλα κοστίζει 1,5 ευρώ και χρειάζεσαι ένα κιλό την ημέρα, τότε 1,5 επί 30 ίσον  45.
Αν η βενζίνη έχει το κόστος που έχει στις διάφορες περιοχές και μέσες άκδρες θες 250 ευρώ
ΑΝ το ενοίκιο κυμαίνεται σε όχι λιγότερο από 250 ευρώ κατά μέσο όρο.
Αν το ρεύμα κοστίζει γύρω στα 300 ευρώ το μήνα κατά μέσο όρο
Αν η θέρμανση με οποιονδήποτε τρόπο κοστίζει όχι λιγότερο από 100 το μήνα κατά μέσο όρο
Τότε χωρίς τα άλλα έξοδα (ένδυση, διατροφή, περίθαλψη, πολιτισμός, δάνεια, εισφορές, παιδεία) που είναι εξίσου σημαντικά, τότε ξαναλέω χωρίς αυτά, ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται 945 ευρώ.

Άρα, αν δεν ρίξουν τιμές οι πολυεθνικές, βάσει ποιας λογικής πρέπει ο βασικός να πέσει κάτω από αυτό που είναι σήμερα;

Εξηγήστε μου εσείς οι πατριώτες, που λέτε ότι ο Τσίπρας πρέπει να υπογράψει ό,τι του δώσουν και εξηγήστε μου γιατί οι ελιτίστες υποστηρίζουν πέρα από κάθε λογική ότι αυτά είναι αναπτυξιακά μέτρα που θα λύσουν το πρόβλημα της Ελλάδας τη στιγμή που δεν επιτρέπουν να ελεγχθούν οι ευρω-παράνομοι, που τα προνόμια των ισχυρών καλά κρατούν και τη στιγμή που άλλες χώρες της Ευρώπης σπαταλούν χρήματα σε επιδόματα και πολυτέλειες;

Γιατί κύριοι Ευρωπαίοι ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΤΕ τους Έλληνες να υπογράψουν καταστροφικές συμβάσεις για την παραγωγική δομή της χώρας ώστε να προωθήσετε τα δικά σας προϊόντα, γερμανικά μηχανήματα και σβύστρες, γαλλικά γαλακτοκομικά, ιταλικά αυτοκίνητα, ισπανικό λάδι (τις ποσοστώσεις μου μέσα) ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΊΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ;

Να βάλετε την Ευρώπη σας εκεί που σας ευχαριστεί περισσότερο, αν αυτό είναι που θέλετε, έναν φτωχό αποδιοπομπαίο τράγο.

Αν, σύμφωνα με τους υποστηρικτές του δόγματος "καλά να πάθετε Ελληναράδες", Παναγιώτη, Στέφανε, Χρήστο, Νίκο, και λοιποί, τότε θα ήθελα να κοιτάξετε στις δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων και να μου πείτε σε ποιό σημείο βλέπετε κάτι που να ενισχύει την ιδέα ότι αν κάνουμε αυτά που λένε, τότε θα γίνουμε παραγωγικότεροι και αποτελεσματικότεροι.

Βασικά, πείτε μου, αφού εγώ έχω τόσο άδικο και μου λείπει η ενημέρωση και η γνώση, τί ακριβώς εννοούν οι Ευρωπαίοι και ποιό ακριβώς είναι το σχέδιό τους. Σε τί αποσκοπούν και ποιά είναι η φιλοσοφία που διαπνέει το σχέδιο αυτό; Γιατί εγώ, με όσα ξέρω, δεν βλέπω ούτε ανάπτυξη, ούτε ενθάρρυνση της παραγωγικότητας, ούτε δικαιοσύνη, ούτε ειλικρίνεια.

Αυτό που ζητώ είναι να απευθυνθεί στους Έλληνες ο Ευρωπαίος που ζητά αυτά τα μέτρα, να μας πεί ακριβώς ποιά είναι (μιας και λέτε ότι ο Τσίπρας ψεύδεται ενώ ο Σαμαράς όχι) αναλυτικά και με όλα τα στοιχεία, τις προβλέψεις, τους υπολογισμούς και τις προοπτικές.

Γιατί ως τώρα αυτά που μου ζητάνε εκτός από παράλογα, ακούγονται και τρομερά ασύμφορα για εμένα.

Υπ. όψιν κύριου Παναγιώτη 2

Εγώ, προσωπικά, τότε που είχε πει ΓΑΠ πάμε (μάρτυς μου η demetrat) είχα πει γειά στο στόμα σου. Όταν όλοι είχαν βγεί στις επάλξεις κατά της αξιολόγησης και κατά των αλλαγών, εγώ έλεγα και έγραφα υπέρ τους.

Και τώρα είμαι υπέρ των αλλαγών, είμαι υπέρ του να είμαστε Ευρώπη και του να γίνουν κάποια πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Και πολλές φορές η κριτική που άσκησα ήταν περισσότερο στο πλαίσιο ότι δεν τηρείται το μνημόνιο παρά το αντίθετο. Για αυτό δεν αποτίμησα θετικά την κυβέρνηση σαμαρά, γιατί έπληξε τους ανθρώπους χωρίς να αλλάξει αυτά που έπρεπε.

Η αντίρρησή μου έγκειται στο εξής: γιατί μόνο οι φτωχοί;

Αφού τα νούμερα δε βγαίνουν και αφού όπως λέτε πάμε στα βράχια, τότε γιατί όχι οι πλούσιοι; Και δεν εννοώ τους Έλληνες πλούσιους, αλλά όλους.

Όπως είπα και στη συζήτηση που είχαμε, αν φτωχύνω κι άλλο, τότε δεν θα έχω λεφτά για θέρμανση, είτε πρόκειται για αέριο, είτε για ξύλο είτε για πελέτες, είτε για πετρέλαιο, είτε για αιρκοντίσιον. Δεν θα έχω για τίποτα άλλο εκτός από φαί, κι αυτό χαμηλής ποιότητας, δεν θα έχω περίθαλψη και ρούχο.

Δεν πρόκειται για θεωρία, είναι σκληρή πραγματικότητα, πολύ κοντινή, σε τρείς μήνες.

Και ακούω να θέλουν το σπίτι μου, την σύνταξη των γονιών μου που δουλεύουν τίμια εδώ και δεκαετίες με την εμπιστοσύνη ότι το κράτος αποτελείται από τίμιους πατριώτες, οι αφελείς.

Άρα, λέω ναι και γειά στα χέρια σου όταν λες ότι θα κάνεις αξιολόγηση, ότι θα αλλάξεις την παιδεία, ότι θα ενισχύσεις τους ελέγχους, ότι θα είναι όλα ηλεκτρονικά, ότι εκμεταλλευτείς τα στρατόπεδα και τα ακίνητα του κράτους, όταν λες ότι θα κάνεις αγωγούς, ότι θα ανοίξεις τα επαγγέλματα, ότι θα φορολογήσεις την πολυτέλεια, ότι θα βάλεις ασεπ στις προαγωγές ή ότι θα συντομεύσεις τις διαδικασίες, ναι, ναι και πάλι ναι. Χίλιες φορές ναι.

Αλλά τους μισθούς γιατί να τους κόψεις; Γιατί τις συντάξεις; Όταν μία γιαγιούλα παίρνει 400, γιατί να την πληγώσεις έτσι; Όταν ένας εργαζόμενος παίρνει 450 και το ενοίκιο είναι 300 και ο λογαριασμός δεη είναι άλλα 400, τότε τι σκοπεύεις να πετύχεις; Τί πρέπει να πιστέψει η γιαγιούλα και ο εργαζόμενος για την πολιτική , για τους ευρωπαίους και τους Έλληνες, όταν όλα αυτά έχουν αποτέλεσμα την οικονομική του εξόντωση αλλά αυτοί λένε ότι όλα πάνε καλά;

Πως είναι όλα καλά, κύριε Σαμαρά και κύριε Στουρνάρα, όταν μείνω χωρίς πρώτη κατοικία, χωρίς εισόδημα και χωρίς δομές και το μόνο που έχω είναι χρέη από δάνεια που πήρα υπό διαφορετικές συνθήκες και με άλλες προϋποθέσεις, τις οποίες εσείς αλλάξατε;

Ποιό είναι το σακσεσσ στόρυ εδώ; Τι είναι αυτό που καταφέρατε;

Σε αυτό το σημείο θέλω να παραθέσω ότι μόλις έκανε αυτό το χρυσό παιδί, ο Γιάνης, τη ρύθμιση με τις 100 δόσεις, την καινούρια, έσπευσαν όλοι να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, Γιατί το αναφέρω;

Γιατί θέλω να δείξω ότι ούτε μπαταχτσήδες  είμαστε, ούτε κλέφτες, όπως μας λένε οι δεξιοί. . Είμαστε ευσυνείδητοι πολίτες και θέλουμε να είμαστε νομοταγείς και συνεπείς. Μόλις δόθηκε η δυνατότητα, σπεύσαμε, δεν το αποφύγαμε, πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι οι συνθήκες που φταίνε. Οι άνθρωποι είναι συνεπείς και νομοταγείς, αρκεί να μπορούν, αρκεί να μην τους κόβει κανείς την ανάσα ούτε εκβιαστικά να τους βάζει το δάνειο στο λαιμό.

Ναι στις μεταρρυθμίσεις, όχι στην αδικία, είναι αυτό που θέλω να πω.
Και η αδικία , η μεγάλη και θανατηφόρα, αυτή που στερεί από πολλούς ανθρώπους τη νοσηλεία επειδή κάποιος υπέγραψε σύμβαση με τη ζήμενσ ή στερεί από παιδιά τη μόρφωση επειδή εταιρείες θέλουν δικά τους τα πανεπιστήμια, έχει ένα όπλο: τις ελβετίες και τους παράδεισους και χρηματιστήρια του κόσμου.

Δεν φταίει η γιαγιούλα με τα 400 ευρώ (αν είναι τυχερή) ούτε ο εργάτης με τα 700 ευρώ (αν είναι τυχερός).

Και τώρα πάω να διαβάσω την έκθεση που μου υποδείξατε, επισημαίνοντας ωστόσο ότι μέχρι και την θητεία του Σαμαρά δεν έχει γίνει τίποτα, όπως αναφέρεται στην πρώτη σελίδα, κάπου.

Περί πίτας (υπ'όψιν κύριου Παναγιώτη) και ένα για τους ειδικούς και τους ειδήμονες

Η πίτα είναι εκεί, δεν έφυγε ποτέ. Οι άνθρωποι που θέλουν να δουλέψουν για να ζήσουν είναι εκεί, η γη είναι εκεί, οι αγορές είναι εκεί που ήταν πάντα, δεν άλλαξε κάτι εκτός από τους κανόνες μαγειρέματος της πίτας και της μοιρασιάς της.

Και οι κανόνες αυτοί έκλεισαν τις επιχειρήσεις, έπεισαν τους ανθρώπους να κάνουν ανύπαρκτα επαγγέλματα και να γεμίσει ο τόπος αγριεμένους άνεργους, που ακόμα και αν καταφέρουν να βρουν δουλειά πάλι δεν μπορούν να ζήσουν, γιατί τα κόστη είναι ασύμφορα.

Και κοίτα, τώρα, το σύστημα όλο είναι ασύμφορο χωρίς τους πολίτες, αλλά ούτε με τους πολίτες βγαίνουν τα νούμερα, έτσι όπως τα κατάφεραν οι ειδήμονες της ελίτ. Και είναι τόση η εμμονή τους

με τους κανόνες που δεν βλέπουν μία απλή αλήθεια, ότι όσο περισσότερους κανόνες εφαρμόζουν, τόσο χειρότερα πάνε τα πράγματα. Γιατί από την ίδρυση της ΕΕ, οι κανόνες πληθαίνουν και τα πράγματα σκουραίνουν.

Δεν χρειάζεται για να είσαι ειδικός για να το δείς αυτό, ούτε να έχεις βγάλει πανεπιστήμιο. Όλες οι εγχώριες εταιρείες και βιομηχανίες έκλεισαν ή πρόκειται να κλείσουν, ενώ όσες ακόμα ζουν χρωστάνε περισσότερα από το αεπ. Ακόμα και οι εφοπλιστές αναζητούν καταφύγιο από την καταστροφή της Ελλάδας.

Για ποιά πίτα μιλάμε, λοιπόν;

Οι κανόνες γιατί δεν είναι ίδιο για όλους; ΓΙατί όλοι οι κανόνες που είδα το τελευταίο διάστημα αφορούν την πρώτη κατοικία του μπαρμπα-θόδωρου και όχι τις ελβετικές καταθέσεις; Γιατί μιλάμε για το φορολογικό της Ελλάδας και όχι για τους παραδείσους όπου ξεπλένεται όλη μαφία της υφηλίου;

Ο Ομπάμα, τι κάνει για αυτό; Γιατί δε ρίχνει. μέσα στη μεγαλοψυχία και την ψυχοπονιάρα του φύση,  ένα ντρόοουν με δυο πυραυλάκια πάνω στη κρεντίττ σουίςς να γιάνει το σύστημα κι εμείς;

Γιατί να μην έρθουν οι πρόσφυγες να δουλέψουν, γιατί να μην καταγραφούν, να ενταχθούν, να  παράγουν; Γιατί να δίνονται κονδύλια για να τους ταΐζουμε, αντί να δουλεύουν για τον εαυτό τους; Η ευρώπη στο παρελθόν ζούσε όμορφα μέσα στην πολυμορφία της και έκανε μεγάλες προόδους, χωνεύοντας άραβες, ευραίους, τούρκους, βησιγότθους, έλληνες, όλους. Και μέσα από αυτό το αμάλγαμα βγήκε η αναγέννηση και ο διαφωτισμός, οι ανακαλύψεις. Οι πολίτες, αν δεν τους φανατίσει κάποιος, ζούν όμορφα μεταξύ τους. Εσείς τί θέλετε τώρα και βάζετε κανόνες: "δεν θα έχεις γείτονα μελαμψό, και αντί για άνθρωπο θα τον λες κακομοίρη".  Τότε, δεν υπήρχαν κανόνες, ούτε κανένας μηχανισμός που να λέει "εσύ, ο ωραίος με το ακριβό δεν θα χρεωκοπήσεις ποτέ" και όταν λέω ωραίος δεν εννοώ τον έλληνα  γιάνη αλλά τη ζήμενσ ή τη μπάγιερ ή την κράφτ ή την ικεα ή την κοκακόλα, ή τις βιομηχανίες εξοπλισμών που χωρίς να καταστρέψουν οικονομίες δεν ζουν και για όλες τις εταιρείες που για να ζήσουν αγοράζουν κυβερνήσεις. Αυτές γιατί αν μην χρεωκοπήσουν; Αποτελεί δικό μου προνόμιο αυτό;

Δεν είναι έτσι η ελεύθερη αγορά. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, κύριε Παναγιώτη. Για μένα ελεύθερη αγορά και για τους οικονομικούς εγκληματίες προστασία και θεσμοί και κρατικά δάνεια και πι αρ με τους τραπεζίτες.

Για ποιά πίτα μιλάμε, αυτή που καταστρέψατε; Οι νέοι, ενεργοί εργάτες και επιστήμονες έφυγαν γιατί τους διώξατε, όχι τώρα, αλλά εδώ και δεκαετίες. Οι πληθυσμοί μειώθηκαν γιατί είναι ασύμφορο να ζείς και για να κάνεις παιδί πρέπει πλέον να έχεις καταθέσεις και να πάρεις δάνειο, από την πολλή παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα των οικονομολόγων. Ποιός θα κάνει παιδί για να το καμαρώσει σκλάβο της μονσάντο ή της μπι πι; Οι βιώσιμες επιχειρήσεις εξαφανίστηκαν για να έχει η τράπεζα λόγο ύπαρξης και οι πολίτες αναγκάστηκαν, ή καλύτερα εξαναγκάστηκαν, σχεδόν δια της βίας να πάρουν δάνεια για τον ίδιο λόγο.

Ποιός τα έκανε αυτά, κύριε Παναγιώτη; ο απλός πολίτης που κάνει τη δουλειά του και ζει την οικογένειά του; Όχι.
Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ, ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ. Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΕ ΒΙΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ, Ο ΕΙΔΗΜΟΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΠΟΥΔΑΓΜΕΝΟΣ.

Εκτός αν θέλετε να μου πείτε ότι πλέον κανείς δεν ελέγχει το σύστημα και ότι όλα είναι εκτός ελέγχου, και ότι όλα αυτά έγιναν γιατί πλέον οι ειδικοί δεν μπορούν να προβλέψουν τίποτα. Ελπίζω να μην εννοείτε αυτό.

Αν αυτό εννοείτε, τότε οι ειδικοί σλασ αντουανέτες πρέπει ή να καταθέσουν τα πτυχία τους και να πιάσουν την τσάπα, ή να κρυφτούν πολύ καλά, γιατί δεν εγγυώμαι για την ασφάλειά τους.

Όσο για τον Γιανη και την Ελλάδα, να ξέρετε ότι οι Έλληνες δεν έχουν τίποτα με τους γερμανούς, ούτε με τος φινλανδούς, ούτε με κανέναν άλλον, Αυτό θέλουν να παρουσιάζουν οι πολιτκοί για να έχουν πρόφαση να κάνουν τις κλεψιές τους.
Η αλήθεια είναι ότι ότι πρόκειται για κάτι το ταξικό: όλοι μαζί οι άνθρωποι θα κόψουν τα κεφάλια των κυβερνήσεών τους.

Σε όλους αυτούς, τους ειδήμονες, τους μελετητές και τους αποφάσεις λαμβάνοντες, απονέμω ένα λουκάνικο, για την μεγάλη τους προνοητικότητα.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!

Εγώ και ο Πάσχας

Διάβασα, μέσα στο Πάσχα, ότι οι ενεργοί ασφαλισμένοι είναι πλέον λιγότεροι από τους μη ενεργούς. Μία τρομερή πραγματικότητα.

Όλα όσα οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση είναι γνωστά σε όλους και οι ευθύνες είναι ομοιόμορφα μοιρασμένες σε όλες τις παρατάξεις, αν και οι Αρχές, το Κράτος, η περίφημη σε όλους Εξουσία, είναι που βαραίνει περισσότερο και αξίζει να την εξετάσουμε λιγάκι, όχι τόσο για να ανακαλύψουμε ποιό κόμμα φταίει περισσότερο αλλά να ξέρουμε τι θα κάνουμε από εδώ και στο εξής, σαν πολίτες, σαν ψηφοφόροι και σαν Έλληνες, να φύγουμε όσοι μείναμε ή να ρίξουμε (άλλη) μία μούντζα και να

πάρουμε των ομματιών μας.

Καταρχάς, δεν πιστεύω το σακσέσσ στόρη των άλλων χωρών, ειδικά όταν διαβάζω δημοσιεύματα τύπου "εξώσεις με αστυνομικές δυνάμεις" κοκ.  Τέτοια σακσεσσ να την χέσω, να χέσω και την ευρώπη και να χέσω και τους ευρωπαίους.

Δεύτερον, οι συμβάσεις που υποχρεώθηκαν οι χώρες να υπογράψουν τόσο για να μπουν στην ευρώπη όσο και για να παραμείνουν σε αυτή, ήταν τελικά καταστροφικές για όλες τις χώρες. Αν δεν ήταν, τότε δεν θα ήμασταν εδώ. Οι ελλιπείς μηχανισμοί έδειξαν ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Λες για παράδειγμα "δεν θέλω μετανάστες". Χέστηκαν οι μετανάστες αν τους θέλεις ή όχι. Έρχονται ακάλεστοι γιατί στρατοί οπλισμένοι με ευρωπαϊκά όπλα καταστρέφουν τις πατρίδες τους, οπότε είτε τους θες είτε όχι, όπως προαναφέρθηκε, αυτοί χέστηκαν. Έρχονται και ψάξε να τους βρείς ανά την γηραιά ήπειρο.

Γιατί, τί να την κάνεις την τάδε συνθήκη, όταν όλη η μεσόγειος αποτελεί μία αχανή γέφυρα που όποιος θέλει, όποτε θέλει την διασχίζει και όταν η φύλαξη των συνόρων για να  είναι ουσιαστική θα απαιτούσε όλους τους πολίτες στα σύνορα;

Άλλο θέμα κι αυτό. Χρειαζόμαστε περισσότερους πολίτες. Στρατιές ολόκληρες για να φυλαν τα σύνορα, άλλες στρατιές να πολεμάνε τους αποικιακούς πολέμους ώστε να κάνουν τζίρο οι βιομηχανίες εξοπλισμών (εξοπλισμών, χαχαχαχα... λες και πουλάνε πιάνα ή φωτοτυπικά, οι υποκριτικοί αγύρτες!) τρίτες στρατιές να ελέγχουν τους απείθαρχους ευρωπαίους που έχουν την αφελή προσδοκία να τους παρέχει το κράτος τους αυτά που τους υποσχέθηκε και όλην ώρα τρέχουν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι, άλλες πεντέξι στρατιές για να συντηρούν την απαραίτητη γραφειοκρατεία, γιατί χωρίς γραφειοκρατεία την να την κάνεις τη ζωή σε ετούτο τον ντουνιά.και άλλη μία, στρατιά για να κάνει αέρα στους τζιτζιφιόγκους των υπουργείων που δεν ξέρουν τί τους γίνεται. 

Θα σας πω εγώ τί γίνεται: έχετε μείνει πίσω, πουλάκια μου.

Αν διαβάσετε μία αναφορά,τότε η αναφορά αυτή έχει γραφτεί το λιγότερο μερικές μέρες πριν. Είναι ήδη παλιά, υπό τις παρούσες συνθήκες. Ακόμα χειρότερα, αν έχετε διαβάσει μία μελέτη ή μία στατιστική μελέτη, τότε αυτή έχει ήδη αλλάξει όσο εσείς μελετούσατε την προηγούμενη ενώσω συντάσσεται μία άλλη που ήδη θα είναι παλιά ώσπου να φτάσει στα χέρια σας. Οι λαχανιασμένοι ειδήμονες τρέχουν και δεν προλαβαίνουν τις εξελίξεις. Παράλληλα, τα τσιράκια που είναι διάσπαρτα είναι αναξιόπιστες πηγές πληροφόρησης, διότι σε αυτό το περιβάλλον ο καθένας κοιτάει να σώσει το τομάρι του. Μία ωραία ατμόσφαιρα.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, για να γίνουμε πάλι παραγωγικοί, ώστε να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας ώστε να μπορεί να σταθεί το ασφαλιστικό και το φορολογικό, το μόνο που είναι δυνατόν να το κάνει αυτό εφικτό είναι αν βγούμε από την Ευρώπη. Οι λόγοι πολλοί. Πρώτον και κύριον, το αίμα που θέλει η ευρωπαϊκή μαφία (και δεν εννοώ μόνο τους ευρωπαίους αλλά και τους έλληνες προδότες που συνεργάστηκαν σε αυτή την κατεύθυνση) απλά δεν υπάρχει: είμαστε μία χώρα ζόμπι. Άλλο αίμα δεν έχει. Δεύτερον, οι νόμοι που ισχύουν στην Ευρώπη την καθιστούν μία ήπειρο μη παραγωγική, άρα για να παράγουμε ακόμα και τη ντομάτα, πρέπει να είμαστε ελεύθεροι από τις στρεβλώσεις της ευρωπαικής νομοθεσίας: καμμία ευρωπαική χώρα δεν συμφέρει για παραγωγικές δραστηριότητες. Τρίτον, ο χαμός που θα ακολουθήσει θα οδηγήσει σε μία ανέγερση, ελεύθερη από ποσοστώσεις, συνθήκες που προστατεύουν "την ένωση" και ελεύθεροι από το καλό του γερμανού του αυστριακού, του λετονού, ή του φινλανδού πολίτη. Στο κάτω-κάτω, χέστηκα. Αυτοί έχουν δομές και υποδομές, κι εμείς έχουμε τα ολυμπιακά έργα, εν γνώσει όλων όσων συνήργησαν ώστε να γίνουν τα ολυμπιακά έργα, μέσα κι έξω από την χώρα.

Αν είναι να έχουμε διαφθορά, τότε να στηρίζουμε μόνο την εγχώρια, όχι και την ευρωπαικιά. Αυτό που το πας;

Τρίτον, με δικό μας νόμισμα και δική μας νομοθεσία, πλέον, θα μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικότεροι, αντί να υπάρχουμε για να είναι ανταγωνιστικός ο Χριστοφοράκος.

Και τέλος, δεν θέλω ευρώπη ρε παιδί μου. Την βαρέθηκα, είναι γυναίκα ψεύτρα και ακριβή μαιτρέσσα.  Την βαρέθηκα, με κούρασε, με τις απαιτήσεις της όλην ώρα. Καλύτερα εργένης για λίγο ή για πάντα, να κάνω ό,τι γουστάρω τους υδατάνθρακές μου, τους αγωγούς μου, τους μετανάστες μου, τα προϊόντα μου, τα λιμάνια μου, τα δημοψηφίσματά μου, όλα μου.

Ε, άει στο διάολο, με τους ευρω-σωτήρες!

Ας αποδομήσουμε την Γυμναστική.

Πρώτον και κύριο, είναι απίστευτα βαρετή. Μία προπόνηση ή μία ώρα στο γυμναστήριο ενέχει επανάληψη της ίδιας κίνησης αμέτρητες φορές, πράγμα που προσωπικά θεωρώ την επιτομή της ανίας, καθώς για να γίνει σωστά η άσκηση δεν μπορείς καν να σκεφτείς κάτι άλλο, αφού πρέπει να υπολογίζεις πως θα γίνει το ένα ή το άλλο, ή να μετράς επαναλήψεις, κοκ. Απόλυτος θάνατος του εγκέφαλου.

Δεύτερον, το κίνητρο είναι τις περισσότερες φορές τόσο επιφανειακό και ματαιόδοξο, που πολλές φορές ξέρεις ότι αν κάποιος γυμνάζεται είναι εγωκεντρικός ωραιοπαθής ή, στο άλλο άκρο, θέλει να γίνει τέτοιος.

Τρίτον, οι περισσότεροι από όσους ξέρω να πηγαίνουν σε γυμναστήριο, δεν ανεβαίνουν ούτε δύο σκαλιά σε πεζοδρόμιο, πόσο μάλλον να ανέβουν έναν όροφο με τα πόδια ή να μην πάρουν σήμερα το αυτοκίνητο για να πάνε εκατό μέτρα παραπέρα. Αλλά σκάνε λεφτά σε γυμναστήρια για να αθληθούν. Μάλιστα.

Τέταρτον, δε
ν ωφελεί κανέναν τόση ενασχόληση με τη γυμναστική. Ούτε ωφέλη υγείας υπάρχουν (μιας και τις περισσότερες φορές η υπόλοιπη ζωή των αθλουμένων είναι ανθυγιεινή) ούτε βρίσκουν ταίρι (μιας και οι περισσότεροι είναι μόνοι σαν το λεμόνι παρά τις προσπάθειές τους και παρά την όντως αισθητή βελτίωση της εικόνας τους) και , τέλος, ούτε καν ξεδίνουν, αφού για να πάνε γυμναστήριο πρέπει να συμπιέσουν το πρόγραμμά τους σε τέτοιο σημείο, ώστε η γυμναστική παύει να αποτελεί ξέσπασμα και καταντά να γίνεται ένα άγχος επιπλέον.

Πέμπτον, και δεν έχει άλλον, ξέρω τόσους πολλούς που πέθαναν γυμνασμένοι πριν της ώρας τους ή έπαθαν αρρώστιες ακριβώς όπως εκείνες των μη-αθλητικών τύπων, που έχω χάσει την πίστη μου στη γυμναστική.

Θα μου πείς, υπάρχουν πολλοί παράγοντες, μπορεί ο γυμναστής να μην είναι καλός, και άλλα τέτοια. Θα σου απαντήσω το εξής: τίποτα δεν είναι τέλειο, αλλά κατά κάποιον τρόπο ο καθένας ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά της κάθε απόφασης. Για εμένα το γυμναστήριο ή ο αυστηρά προγραμματισμένος αθλητισμός είναι κακή επένδυση του χρόνου μας, ειδικά εφόσον περνάμε τις ώρες μας καθισμένοι σε καφετέριες (ας πούμε) αντί να σκάψουμε έναν κήπο ή να πάμε από τις σκάλες αντί για το ασανσέρ ή να κάνουμε μόνοι μας το βάψιμο τους σπιτιού μας, κοκ.

Απλά έχουμε χάψει αυτή την εικόνα του σμιλεμένου κορμιού και νομίζουμε ότι είμαστε κουλ αν αντί να έχουμε δραστήριο τρόπο ζωής επιδεικνύουμε το πόσο μοδάτη είναι η φόρμα που πήραμε για το γυμναστήριο. Οι δικοί μου είναι και όλοι τους στυλάτοι και κομψοί μέχρι τα βαθειά γεράματα χωρίς να έχουν πατήσει ποτέ ούτε σε διαιτιολόγο ούτε σε γυμναστήριο,

Απλά Ζούσαν.

Γιατί χαίρονται οι Δεξιοί;

Μέσα σε όλη την αναμπουμπούλα που έχει δημιουργηθεί από τις εκλογές και μετά, ένα πράγμα μου έκανε  εντύπωση, είναι η χαιρεκακία των δεξιών. Υπάρχουν πολλοί που πραγματικά γελούν όταν κάτι πάει στραβά και στα αλήθεια βλέπω σχόλια, αναρτήσεις, ακόμα και ολόκληρα άρθρα να εκφράζουν ικανοποίηση όταν κάτι πάει στραβά.


Φυσικά, κατ'εμέ, τίποτα δεν πάει στραβά. Αντιθέτως, για πρώτη φορά, κάτι πάει σωστά υπό την έννοια ότι ουρλιάζουν οι Γερμανοί και οι υποτακτικοί τους και έδειξαν τελικά το πραγματικό τους πρόσωπο. Λέει ο Βαρουφάκης "θα σε πληρώσω χωρίς να εξαθλιώσω τους Έλληνες" και αυτοί σα

λάμιες απαιτούν όχι την πληρωμή, αλλά την εξαθλίωση.

Προφανώς ο Σαμαράς την είχε τάξει στην Άνχελα και τώρα της κακοφαίνεται, είχε ετοιμάσει όρεξη.

Και ξαναρωτώ: αν κάνει την μεγάλη κωλοτούμπα ο Αλέξης ή αν, αντίθετα, υποστεί έξοδο με ότι αυτό σημαίνει , εσείς οι δεξιοί, γιατί χαίρεστε; Γιατί πανηγυρίζετε όταν η ΕΛΛΗΝΙΚΗ κυβέρνηση που για πρώτη φορά θέλει πραγματικά να κάνει κάτι καλό, τα βρίσκει σκούρα;

Είναι τόση η ανάγκη επιβεβαίωσης που υπερβαίνει το εθνικό καλό;

Για εσάς είναι καλό να συμμορφωθεί η κυβέρνηση με την εξαθλίωση των Ελλήνων;

Φυσικά και όλοι γνωρίζουμε τα σκληρά γεγονότα. Δεν υπάρχει κανείς που να μην τα γνωρίζει.
Αλλά, αν υπάρχει έστω και μία ελπίδα να βελτιωθεί έστω και ένας όρος, αν υπάρχει ελπίδα να μην ανέβει άλλο η φορολογία και να μην κοπούν άλλο οι συντάξεις, τότε γιατί εσάς αυτό σας κακοφαίνεται; Αφού είναι προφανές ότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΑΠΕΤΥΧΑΝ και αφού έχει καταστεί σαφές ότι το χρέος δεν μπορεί να πληρωθεί υπό αυτούς τους όρους, και αφού έχει πλέον αποσαφηνιστεί ότι οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να πληρώσουμε το χρέος μας αλλά να πέσει το βιωτικό επίπεδο των Ελλήνων (δεν μπορώ να καταλάβω γιατί: δεν θέλουν πελάτες για τις βιομηχανίες τους; δεν θέλουν ψηφοφόρους για τα κόμματά τους, δεν θέλουν ομαλότητα στις κοινωνίες τους;) τότε γιατί είναι κακό για την κυβέρνηση να προσπαθήσει να το αποτρέψει αυτό και γιατί χαίρεστε όταν οι γερο-λαδάδες των τραπεζών βρίζουν το σπίτι σας;

Δεν καταλαβαίνω.
Τόσο ευχαριστημένοι είστε από τον Σαμαρά;
Τόσο σας άρεσε που έμειναν χωρίς δουλειές τα παιδιά σας, που ακρίβυνε η ζωή σας, που αυξήθηκε η φορολογία σας και που αν δεν ήταν οι εκλογές θα σας παίρναν και τις πρώτες κατοικίες σας; Τόσο πολύ σας άρεσε που ανέβασε την ΧΑ στα ύψη και τόσο πολύ σας άρεσε που έκανε την βουλή κωλοχανείο με τις ψηφοφορίες μαϊμού, όπου κάθε διαφορετική άποψη κόβονταν πριν καν εκφραστεί; Τόσο σας άρεσε που έφτασε να ζητάνε ακόμα και το δίφραγκο από τον κουμπαρά, που άφησαν τις γιαγιούλες χωρίς φροντίδα και έπηξε το σύνταγμα στο καπνογόνο για ψύλλου πήδημα;

Εξηγήστε μου γιατί αδυνατώ να το δεχτώ, ότι όλα αυτά τα θεωρούσατε εντάξει και σας πειράζει τώρα ο Τσίπρας που τέλος πάντων, αν μη τι άλλο, έχει την πρόθεση να βοηθήσει.

Οδηγίες για ξεφτιλισμένους ψευτοαριστερούς

Ο Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές. Αυτή την στιγμή που γράφω βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από μία ισχαιμική αυτοδυναμία, αλλά και πάλι αποτελεί γεγονός εξαιρετικής σημασίας αυτή η άρνηση των Ελλήνων σε ότι ήξεραν εως τώρα. Δεν ήταν εύκολο για τον νεοδημοκράτη να ψηφίσει τσίπρα αλλά έγινε.

Δυστυχώς δεν έγινε επειδή ο Τσίπρας γοήτευσε τα πλήθη με τις ικανότητές του ούτε έπεισε κανέναν με τη λογική των επιχειρημάτων του.
Ούτε εγώ τον ψήφισα με τη λογική αλλά από θυμό, όπως στις προηγούμενες δυο-τρείς αναμετρήσεις.

Ο Τσίπρας είναι η ΧΑ του αριστερού, που εξηγεί γιατί η πραγματική χα πήρε ό,τι πήρε.

Θα ήθελα να δώσω, ωστόσο, κάποιες συμβουλές στον νέο (και στην ηλικία και στο αξίωμα) πρωθυπουργό μας.

Πρώτον και κύριον, μην περάσεις τη θητεία σου διαλέγοντας τί θα πείς. Ξέχασέ τα αυτά. Πάνε, περάσανε. Η επικοινωνιακή πλευρά της πολιτικής είναι πια αναποτελεσματική. Μην προσλάβεις καν επικοινωνιολόγο, γιατί όλοι αυτοί έχουν βγεί από τις ίδιες σχολές και όλο τα ίδια ξέρουν να σου λένε, έτσι που στο τέλος θα ακούγεσαι όπως ο σαμαράς ή ο γαπ, πράγμα που σε ωφέλησε σε ετούτες τις εκλογές, αλλά στις επόμενες, αν τα έχεις κάνει θάλασσα, δεν θα σε βοηθήσει καθόλου.

Δεύτερον, άσε τα σάπια. Καμμένες γαίες και άλλα φαιδρά, άσε τα, μας τα έχουν ξαναπεί από τότε που δεν ίσχυαν.Ότι είναι να κάνεις, κάνε το, χωρίς να παίξεις τις κουμπάρες.ΑΥτό θα είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Έχεις την ευκαιρία να είσαι ο πρώτος.

Τρίτον, και κυριότερον, μην ξεχνάς. Μην ξεχνάς ότι είσαι προϊόν απογοήτευσης και θυμού, άρα ή που θα κάνεις δουλειά ή σε περιμένει το ικρίωμα που δεν στήθηκε για τους άλλους, γιατί τους άλλους τους ξέραμε, ενώ εσύ αυτοανακυρήχθηκες σε ελπίδα. Μην ξεχνάς τον κόσμο για να τον θυμηθείς στις επόμενες εκλογές. Πήγαινε στα χωριά τώρα, μίλησε με τους ανθρώπους τώρα και κάνε ότι πρέπει τώρα, ώστε στις επόμενες εκλογές να σε θυμούνται για ότι έκανες. Μην εξαφανιστείς όπως ο ξεσαμάρωτος ο προκάτοχός σου, ούτε να γίνεις μαϊντανός σαν τον μπένι, αλλά κάνε αισθητή την παρουσία σου, δυναμικά. Να είσαι παρών, όπου χρειαστείς.

Τέταρτον, βιάσου. Ο βλαμμένος ο Σαμαράς αφού διάλυσε ότι είχε να διαλύσει, περίμενε πότε θα έρθει ο αη Βασίλης, χαράμισε χρόνο, καθυστέρησε όπως πάντα καθυστερούν οι δεξιές κυβερνήσεις και νόμιζε ότι αρκούν οι βολεμένοι του για να γίνουν οι δουλειές. Μην κάνεις το ίδιο λάθος, γιατί οι επόμενες εκλογές θα είναι σε ένα χρόνο, όχι σε δύο και αυτό, παρολίγον φίλε μου, θα είναι τραγικό.Τρέξε, βιάσου, δούλεψε.

Πέμπτον, βρες καλούς εργάτες. Βάλε στα υπουργεία κόσμο που να δουλέψει και όχι κόσμο που να αναρωτιέται τί κουρτίνες θα έχει το γραφείο. Αν κάνεις χάρες, τότε δεν θα γίνουν οι δουλειές και τότε σε ένα χρόνο θα είσαι στη θέση του ξεσαμάρωτου βλάκα.

Πέμπτον, κάνε ό,τι σου λέει η Ευρώπη. Εκτός από αποκρατικοποιήσεις, όλα τα άλλα είναι για καλό. Κάνε τα. Στις αποκρατικοποιήσεις πες όχι, γιατί θα πέσουν να φάνε ζωντανό όλοι μαζί, από όλα τα κόμματα.

Έκτον και τελευταίον, Οι ψηφοφορίες που έγιναν υπό την πρωθυπουργεία του Σαμαρά ήταν ένα έγκλημα. Πήγαινέ τον στο δικαστήριο. Το να διαγράφεις διαφωνούντες πριν ή και μετά από την ψηφοφορία αποτελεί παραβίαση του συντάγματος και αυτός που το έκανε πρέπει να λογοδοτήσει, πρέπει να τιμωρηθεί. Βασικά, όλες αυτές οι ψηφοφορίες θα πρέπει να επαναληφθούν, μιας και έχουν πραγματοποιηθεί υπό τέτοιες συνθήκες. Κάνε το.

Έβδομον, ζήτα συναίνεση από τον ξεφτίλα τον Σαμαρά, έτσι για να πεί όχι και να χωθεί σε ακόμα μεγαλύτερη τρύπα από αυτή που είναι  τώρα.

Αυτά, χωρίς να έχω και πολλές ελπίδες.

Θα ψηφίσω Σαμαρά

Ο πρωθυπουργός επιμένει ότι η εκλογή Τσίπρα θα είναι καταστροφική, υπό την έννοια ότι θα υπάρξει ασυνέχεια στην πορεία της χώρας, αστάθεια, κοκ. Επικαλείται τις στατιστικές που τον θέλουν καταλληλότερο, παρότι και ο Καραμανλής ήταν καταλληλότερος αλλά έπεσε στα εκλογικά τάρταρα το 09.

Εγώ, όμως, θα ήθελα κάτι περισσότερο από αυτό για να πειστώ να ψηφίσω την σταθερότητα που επικαλείται ο Σαμαράς, θα ήθελα πεπραγμένα, θα ήθελα έναν θετικό απολογισμό της θητείας Σαμαρά, θα ήθελα να μάθω τί ήταν ακριβώς αυτό που ήταν τόσο καλό για τη χώρα ώστε να δικαιολογείται μία ψήφος υπέρ του.

Θέλω να πω, ακόμα και ο ΓΑΠ έχει κάτι να λέει. Μπορεί να τα έκανε σαν τα μούτρα του, αλλά τουλάχιστον άγγιξε την ποδοσφαιρική μαφία για πρώτη φορά στην ιστορία, τουλάχιστον έφερε την αξιολόγηση την οποία ακόμα πολεμάνε οι κρατικοδίαιτοι, άλλαξε τη στάση του Έλληνα για το κάπνισμα, έφτιαξε ένα πολύ καλό μεταναστευτικό (το οποίο ο σαμαράς μετά διέλυσε) και πρώτος μίλησε για τα χρέη των καναλιών και των εκδοτών, όταν οι άλλοι ακόμα συναλλάσσονταν μαζί τους και κατήργησε τα στέητζ που ο Καραμανλής είχε με αισχρό τρόπο προωθήσει.Αν μη τι άλλο, διέλυσε το πασόκ, μία μεγάλη υπηρεσία για τον τόπο και το έθνος. Μπορεί κάποιοι από εσάς να διαφωνείτε για το κατά πόσο ήταν σωστά όσα έκανε ο ΓΑΠ (και δικαιολογημένα, ίσως) αλλά το γεγονός είναι ότι κάτι έκανε, υπάρχει διαφορά από το πριν και το μετά.

Ο Σαμαράς, δύο χρόνια τώρα, τί έκανε;
Πως άλλαξε η Ελλάδα,εκτός που κλείσαν μερικά εργοστάσια και αυξήθηκαν τα χρεωμένα νοικοκυριά;
Αυξήθηκε ο τουρισμός; Αυτό ήταν στα χαρτιά, αφού παρόλο που οι επισκέψεις αυξήθηκαν, η τελική αποτίμηση του αποτελέσματος μας φέρνει στα ίδια, μιας και οι αλλαγές που δεν έκανε εμπόδισαν τα λεφτά αυτά από το να φτάσουν στον Έλληνα πολίτη, υπό τη μορφή πραγματικής βελτίωσης των όρων διαβίωσης, το Ελληνικό κράτος δεν έγινε καλύτερο.

Και λίγο πριν τις εκλογές, ο Σαμαράς ψήφισε να αυξηθεί ο ΦΠΑ, και στον τουρισμό!

Λίγο πριν τις εκλογές, ο Σαμαράς ψήφισε να χτυπηθούν εκ νέου οι συντάξεις και τα χαμηλά εισοδήματα και όλα αυτά γιατί ενώ μείωσε τα ελλείμματα,(υποθετικά πάντα γιατί στοιχεία δεν έχει δώσει παρά μόνο κάνουν δηλώσεις στα τηλε-παράθυρα)  το έκανε όχι μέσω διαρθρωτικών αλλαγών αλλά μέσω αδίστακτης υπερφορολόγησης.

Με άλλα λόγια, δύο χρόνια δεν έκανε τίποτα (ούτε φορολογικό, ούτε μεταναστευτικό, ούτε εκπαίδευση, ούτε υποδομές, ούτε αξιολόγηση, ούτε εκλογικό, ούτε τίποτα) και επειδή βαριόταν, τώρα εμείς θα πρέπει να φορτωθούμε νέες συνέπειες.

Και ερωτώ.
Κάνω λάθος;
Πείσε με να τον ψηφίσω.

Αιτούμαι χωρίς να παραιτούμαι

Είναι κατανοητό ότι όταν πρωτοανακαλύφθηκε έτσι έδειχνε, αλλά έκτοτε η επιστήμη έχει αποδείξει ότι τελικά άλλη ήταν η μορφή της. Όπως όλα τα πρώτα ονόματα, ειδικά αν τύχει να προκύπτουν από παρεξήγηση (καναδάς, καγκουρώ, κοκ) έτσι και αυτό έμεινε με το λανθασμένο όνομα, παρόλο που υπάρχει και το κανονικό (σίγουρα θα υπάρχει μία ντόπια λέξη για το καγκουρώ η οποία θα χρησιμοποιείται από τους αβορίγινες της αυστραλίας, η οποία συστηματικά αγνοείται).

Με τη διαφορά ότι το όνομα αυτό είναι παραπλανητικό. Κάτι παραπάνω από παραπλανητικό, είναι ψέμα.

Γιατί η μαύρη τρύπα δεν είναι τρύπα αλλά μία σφαίρα (μάλλον) εξαιρετικά υψηλής συμπύκνωσης.

Έχετε προσπαθήσει να εξηγήσετε σε παιδί (ή και ενήλικα) τί είναι μάυρη "τρύπα" χωρίς να σας πεί κάτι όπως "και βγαίνει από την άλλη μεριά";

Αιτούμαι, λοιπόν, να διορθωθεί αυτό το σφάλμα από την επιστημονική κοινότητα, αν μη τι άλλο τότε τουλάχιστον για να γλιτώσουν οι δύςμοιροι καθηγητές τουλάχιστον 30 λεπτά διδασκαλίας.

Χώκιν, ακούς!;

Περί δικαιωμάτων και άλλα φαιδρά (παρατηρείτε ότι εκφράζομαι κόσμια)

Αν ρωτήσεις έναν δημόσιο υπάλληλο αν και κατά πόσο είναι δίκαιο αυτός ο ίδιος να εργαστεί κυριακή, τότε η απάντηση θα είναι ένα βροντερό και κατηγορηματικό "όχι" ίσως βροντερότερο από εκείνο του Μεταξά ή το όχι στη βασιλεία ή το όχι στα ναρκωτικά. Θα είναι το βροντερότερο όχι που έχει πεί ποτέ Έλλην.

Ο ίδιος Έλλην, ο δημόσιος υπάλληλος, αν τον ρωτήσεις αν είναι σωστό να δουλεύει κάποιος άλλος θα σου πεί ένα όχι χλιαρό και ασθενικό ενώ δεν είναι λίγοι εκεί που ενώ οι ίδιοι κάθονται απογεύματα, σάββατα και κυριακές, για τον συνάνθρωπο και συνέλληνα προτείνουν με τον ίδιο ή κατώτερο μισθό να δουλεύει όχι μόνο καθημερινά, αλλά και σε συνθήκες αβεβαιότητας, γιατί ενώ ο δυ είναι ριζωμένος δια παντός στην ίδια θέση ανεξάρτητα από τις ικανότητές του, οι υπόλοιποι Έλληνες δεν ξέρουν τί τους ξημερώνει αύριο.

Διακρίνω δύο κριτήρια, λοιπόν.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά: εγώ να κάθομαι τα σαββατοκύριακα και τα απογεύματα, γιατί έχω δικαιώματα αλλά οι άλλοι να δουλεύουν για την ανάπτυξη, πρωί-βράδυ-ασββατοκύριακα.

Επιπλέον, ο ελεύθερος χρόνος που έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελεί κλεψιά εις βάρος των υπολοίπων γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι μετά την επίσημη εργασία τους στο δημόσιο, κάνουν κι άλλη, παράνομη δουλειά το απόγευμα, μαύρη, κόβοντας τις θέσεις εργασίας και πηγές εισοδήματος από τους υπόλοιπους. Είμαι, ας πούμε, δάσκαλος σε δημοτικό το πρωί και το απόγευμα κάνω ιδιαίτερα. Ή το πρωί κάθομαι άνετα στην τράπεζα και το απόγευμα αντί να δώσω ένα μεροκάματο σε κάποιον πωλητή, μένω ο ίδιος στο κατάστημά μου ή δουλεύω το ταξί μου ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

Έτσι, έχουμε το αριστοκρατικό δημόσιο, που ήδη είναι αργό και δυσκίνητο, να έχει διακιώματα και όλοι οι άλλοι όχι. Έτσι, ενώ αν πας σε ένα μαγαζί εξυπηρετείσαι άμεσα ενώ αν πας σε οποιαδήποτε υπηρεσία θέλεις τρείς μήνες από τη ζωή σου, την προσωπική και την επιχειρηματική.

Άρα, ποιός είναι που πρέπει να δουλεύει κυριακή;
Αυτός που έχει μαγαζί, χωράφι, επιχείρηση εργοστάσιο και ήδη δουλεύει πρωί-βράδυ για έξι ημέρες ή αυτός που που δουλεύει μισή μέρα για πέντε μέρες και λόγω της βραδύτητάς του δεν επιτρέπει να δουλέψουν οι υπόλοιποι προξενώντας ένα σωρό παρενέργειες στο όλο σύστημα;

Γιατί, διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά το κόστος της επιχειρηματικότητας είναι στα ύψη λόγω του χρόνου που πρέπει να περιμένει ο κάθε επιχειρηματίας για να γίνει η δουλειά του, και μάλιστα αυτή την καθυστέρηση την πληρώνει δύο φορές , μία ως διαφυγόντα κέρδη  ώσπου να εγκριθεί/εκδικαστεί/ρυθμιστεί η υπόθεσή του και άλλη μία ως γρηγορόσημο, για να μην αναφέρω τα γνωστά, την υπερφορολόγηση και την αναξιοκρατία, που ένας αδαής σε πόστο μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή.

Εγώ, λοιπόν, σαν πολίτις και σαν επιχειρηματίας και σαν ελληνίδα, προτείνω το εξής: να δουλεύουν οι υπηρεσίες του δημοσίου και τα Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα, γιατί με τη παρούσα κατάσταση, ΕΠΕΙΔΗ ΔΟΥΛΕΥΩ ΟΛΗ ΜΕΡΑ δεν προλαβαίνω να πάω στις δημόσιες υπηρεσίες   τις υπόλοιπες ημέρες. Για να βρώ έναν γιατρό , πχ, πρέπει να αφήσω τη δουλειά μου χάνοντας μεροκάματα ή κοστίζοντας χρόνο στον εργοδότη μου. Για να πάω σε ένα δικαστήριο ή μιά εφορία, θέλω μερικές εργάσιμες το μήνα, πράγμα που σαν επιχειρηματία με επιβαρύνει απίστευτα, μιας και χάνω τις παραγωγικές μου ώρες για να περιμένω στους διαδρόμους.

Τα μαγαζιά και οι επιχειρήσεις είναι διαθέσιμα όποτε τα θέλω.
Το δημόσιο και το κράτος είναι που δεν βρίσκω πουθενά.

Πείτε με χαζή

Είμαι από αυτούς που πίστεψαν στον γαπ και τον εψήφισα το 2009.
Όταν λέω "πίστεψα" δεν εννοώ ότι πίστεψα πως "λεφτά υπάρχουν" ούτε πως είναι καλός άνθρωπος. Κατ'αρχάς λεφτά υπήρχαν και τα έβλεπα τριγύρω μου να κυκλοφορούν αδέσποτα, με τα ίδια μου τα μάτια. Έβλεπα, ας πούμε, κάποιον του οποίου ο επίσημος μισθός είναι α και η ζωή που έκανε ήταν 1.000 επί α. Έβλεπα κάποιον που όλο το πρωί καθόταν στην καφετέρια αντί για το γραφείο του και ως δια μαγείας αγόραζε φίνο αυτοκίνητο, γυαλιστερό και σούπερ. Και έβλεπα την κατανάλωση να είναι δυσανάλογη της παραγωγής. Έβλεπα τους φίλους ορισμένων ανθρώπων να ευημερούν και έβλεπα ανθρώπους με αξιώματα να περηφανεύονται για το πως ξεγέλασαν το σύστημα, χωρίς αισχύνη ούτε πρόσχημα κανένα.

Τα λεφτά υπήρχαν και τα είδα με τα μάτια μου.

Όταν είπε "λεφτά υπάρχουν" και αμέσως μετά "θα ρίξουμε το έλλειμμα από το 12 στο 3 τοις εκατό σε τρία χρόνια" άκουσα κάτι που κανείς δεν είχε ξαναπεί ποτέ στην πολιτική της Ελλάδας, γιατί αν συνδυάσεις αυτά τα δύο, τότε το συμπέρασμα είναι τρομακτικό.Κανένας πολιτικός δεν είπε κάτι τέτοιο προεκλογικά.  Όταν μάλιστα έχεις  τον άχρηστο τον καραμανλή επί πέντε χρόνια να δηλώνει μονίμως αποφασισμένος αλλά μετά να τρώει σουβλάκια παίζοντας πλέηστέησον, ενώ παράλληλα η παπαρήγα της αβύσσου από τη μία ωρύεται αλλά από την άλλη αρνείται να κυβερνήσει, τότε σκέφτεσαι ο ψηφοφόρος "όλοι γαπ θα ψηφίσουν, ας τον ψηφίσω κι εγώ" το οποίο και έγινε.

Είπε πολλά γλυκόλογα ο γαπ.
Είπε "θα συγκρουστούμε με τα σπλάχνα μας" και το έκανε, αν κρίνει κανείς από τη σημερινή κατάσταση του πασόκ. Είχα παρακολουθήσει εκείνη την ψηφοφορία και όταν το άκουσα, δεν περίμενα να χειροκροτήσουν τόσο δυνατά οι βουλευτές, γιατί οι ίδιοι ήταν τα σπλάχνα και από εκείνη την βουλευτική ομάδα οι περισσότεροι την έχουν κάνει με ελαφρά πηδηματάκια έκτοτε.

Εϊπε "μαζί τα φάγαμε" και ούλοι οι κλέφτες βγήκαν στις επάλξεις.

Θυμάμαι του αγανακτισμένους που δεν ήθελαν απολύσεις και αξιολόγηση και μα την αλήθεια γελάω από μέσα μου.

Πολύ εύκολα ξε-αγανακτήσανε...

Τέλος πάντων, πέρασε ο καιρός και ήρθαν τα Ζάππεια, ήρθε η ανάπτυξη, ήρθε και το πλεόνασμα, ήρθαν και οι δημοτικές εκλογές που έριξαν στα τάρταρα την ήδη ισχνή νδ που "κυβερνά" με λιγότερο από το 1/3 των ψήφων και δήθεν θα εκλέξει ΠτΔ με αέρα.

Ήρθε το υπουργείο παιδείας της ΝΔ που επί τρία χρόνια δεν έκανε τίποτα και πέταξαν το "μπαλάκι" της μηχανοργάνωσης των σχολείων στον Λοβέρδο, τρείς εβδομάδες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς γιατί ο προηγούμενος επί ένα εξάμηνο δεν έκανε τίποτα.

Και ενώ οι επιχειρήσεις παραμένουν είτε κλειστές είτε ημιθανείς, οι κορώνες περί αύξησης του τουρισμού προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν βλέπουμε αυτά που είναι μπροστά στα μάτια μας: όλα άδεια και ο χειμώνας κοντά.

Το καλύτερο από όλα είναι η προεκλογική προσληψολογία. Της πρόσληψης το κάγκελο, λέμε.
Προσλήψεις όπου ποθεί η ψυχή του ανθρώπου.
Πλεόνασμα και προσλήψεις.
Μεταρρυθμίσεις, γιοκ.
Είμαστε αλλεργικοί στις μεταρρυθμίσεις.
Είσαι καλά; Θέλουν οι ταξιτζήδες μεταρρυθμίσεις;
Έλα στα σύγκαλά σου άνθρωπε
Έχουμε εκλογές οσονούπω!
Άσ' τους αμεταρρύθμιστους ώσπου να ψοφήσουν και μετά βλέπουμε.

Στη ΔΕΘ, λέει, θα ανακοινώσει μείωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης.
Το πάσχα είχαμε το 500ευρω στους ένστολους, και στις εκλογές πήρε τα φρύδια μου , άρα ούτε τώρα βλέπω να πιάνει το κόλπο.

Το χειρότερο από όλα είναι που χωρίς να αλλάξει τίποτα από αυτά που έπρεπε να αλλάξουν, καθυστέρησε, ακριβώς όπως ο καραμανλής, και η περίφημη πολιτική του λύση ,ούτε λίγο ούτε πολύ , συνοψίζεται στο εξής: παριστάνω ότι κάνω κάτι, για να πάρουμε λεφτά χωρίς να εκθέσουμε τα τσιράκια μας.

Όπως οι αδιάβαστοι μαθητές που ζωγραφίσουν ή γράφουν ό,τι τους κατέβει για να μην παραδώσουν λευκή κόλλα .

Μετά από δυό χρόνια αναβολών, πισωγυρισμάτων και απραξίας, ξαφνικά τους έπιασε η προκοπή.
Ναι.
Που πήγε η "εθνική ομοψυχία" άραγε;
Η "συστράτευση";

Η περίφημη πολιτική λύση του "άστα όπως είναι" και "όσα βλέπει η πεθερά"  μάλλον δεν έπιασε τελικά.
Θεωρώ ότι ο γαπ επιβεβαιώθηκε, σε όλα.
Και επίσης θεωρώ ότι αν ο Σαμαράς ήθελε θα μπορούσε να είχε κάνει πολλά.
Δεν τα έκανε.
Τα είπε, αλλά δεν τα έκανε.

Είχε την ευκαιρία του και να το αποτέλεσμα, τίποτα για δύο χρόνια.

Πειρατής κάνει Γιούργια

Εχτές ο Jolly Roger, ένας από τους μπλόγγερ που εκτιμώ, για κάποιο λόγο εξερράγη.
Έγραψε απανωτά μία σειρά άρθρων που καμμία εφημερίδα και κανένας αναλυτής δεν έχει τα κότσια να παρουσιάσει.
Δεν λέει κάτι το καινούριο.
Όλοι τα ξέρουμε αυτά.
Αλλά είναι σημαντικό να λέγονται, γιατί όταν δεν μιλάς τα λαμόγια νομίζουν ότι έχαψες το παραμύθι και ότι όλα πάνε καλά.

Το κυριότερο, δεν είμαστε μόνοι μας.
Είμαστε πολλοί.
Δεν τρελαθήκαμε, ούτε είναι η ιδέα μας.
Είμαστε πολλοί.
Είμαστε περισσότεροι.

Προσωπικά, δεν βρήκα ούτε ένα σημείο να διαφωνήσω.
Διάβασε και πες μου αν έχει άδικο.
Ένα
Δύο 
Τρία
Τέσσερα
Πέντε
Έξι
Επτά

Τζόλι, αν έρθεις κατά Πρέβεζα μεριά, κερνάω μπύρες.