Na Tolmisw mia Provlepsi

Με βάση τα ιστορικά δεδομένα ως τώρα, δεν αποτελεί και μεγάλο επίτευγμα να κάνεις πρόβλεψη. Περισσότερο στερνή μου γνώση το λες, ή καλό θυμητικό, παρά πρόβλεψη.

Πάμε, λοιπόν.

Βάσει των εως τώρα δεδομένων και πεπραγμένων και της ιστορίας του κάθε χώρου ως τώρα, έχουμε

στην πολιτική σκηνή εναλλαγές αριστερών κυβερνήσεων με δεξιές, σχεδόν χωρίς καμία εξαίρεση: μία δεξιά, μία αριστερά, ένα περίεργο ζιγκ-ζαγκ.

Και αυτή τη φορά, όλα δείχνουν ότι θα κερδίσει η νδ τις εκλογές.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ιδιόμορφου ζιγκζαγκ είναι το εξής: βγαίνει μία αριστερή κυβέρνηση, κάνει ένα σωρό αλλαγές και πρόοδο (το πασόκ έκανε το εσύ, τα καπή, τις αιγες, τα κεπ, το ασεπ, κοκ) και μετά έρχεται μία δεξιά κυβέρνηση η οποία ώσπου να πέσει δεν κάνει τίποτα, όπως ο κωστάκης και ο αντωνάκης, ο οποίος να σημειωθεί ότι όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά ξέκανε κιόλας τα δύο σωστά που είχε κάνει ο γαπ, το μεταναστευτικό (το οποίο επανέφερε ο Αλέξης) και πήγε να ξεκάνει και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Έτσι και τώρα, θα έρθει ο Βαγγέλας που'χει ντούγκλα το μουστάκι, και σιγά μην τον αφήσουνε τα σόγια και οι δημοσιογράφοι του κόμματος να κάνει έστω και αποτρίχωση χωρίς να εξασφαλίσουν την διαιώνιση του είδους τους. Μέχρι να σφίξουν τα ζωνάρια οι ευρωπαίοι, και να περιμένουμε την επόμενη αριστερή κυβέρνηση να προχωρήσουν δύο πράγματα.
χαχαχαχα

Ήθελα να ήξερα ποιός από τη νδ θα εφαρμόσει μνημόνιο, χαχαχαχααααααααα.......

Και πάω ό,τι στοίχημα θέλετε.

Αίσχος, Αισχρό, Αισχύνη.

Εναλλακτικός τίτλος: στο φβ με ξέρουνε και δεν είναι αυτό λεξιλόγιο για δασκάλα.

Τεστ: Πόσο Αθηνόβιο είστε;

1. Ποιό πρωινό προτιμάτε;
   α. ένα ποτήρι γάλα και ένα φρούτο
   β. ένα ποτήρι χυμό και δημητριακά
   γ. έναν καφέ και μία τυρόπιτα
   δ. τίποτα
   ε. κάθε μέρα και διαφορετικό, ποτέ το ίδιο
2. Ποιό ντύσιμο σας χαρακτηρίζει;
   α. κοστούμι ή ταγιέρ
   β. τζήν και μπλουζάκι
   γ. δερμάτινα παντού
   δ. φόρμες και αθλητικά
   ε. σαν εσκιμώος τον χειμώνα, σαν αβορίγινας το καλοκαίρι
3. Πως διαβάζετε τα βιβλία σας;
   α. από την αρχή προς το τέλος
   β. πρώτα το κύριο μέρος και στο τέλος την εισαγωγή.
   γ. πρώτα την τελευταία παράγραφο και μετά το υπόλοιπο
   δ. κάποια στιγμή πηδάω σελίδες από ανυπομονησία
   ε. έχω ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά βιβλία και τα εναλλάσσω κατά την όρεξη
4. Τί επίδραση έχει επάνω σας ο καφές;
   α. με αναζωογονεί
   β. με εκνευρίζει
   γ. μου φέρνει ιδέες
   δ. με ξυπνάει
   ε. πέφτω κάτω και κοιμάμαι σα να μην υπάρχει αύριο
5. Θέλετε να λύσετε ένα πρόβλημα. Πότε σας έρχονται οι καλύτερες ιδέες;
   α. όταν εργάζομαι
   β. όταν χαλαρώνω
   γ. όταν συζητώ
   δ. όταν ερευνώ
   ε. όταν κάνω κάτι παντελώς άσχετο, όταν είμαι αφηρημένη
6. Με ποιά σειρά κάνετε τις δουλειές σας;
   α. πρώτα τα σημαντικά
   β. πρώτα τα δύσκολα
   γ. πρώτα τα επείγοντα
   δ. πρώτα τα εύκολα
   ε. πρώτα αυτά που έχω όρεξη
7. Όταν βγαίνετε πίνετε....
   α. καλό κρασί
   β. ωραία μπύρα
   γ. νερό
   δ. κάποιο κοκτέηλ
   ε. κάτι που να μην μου αρέσει για να μην το πιώ μεμιάς και με χτυπήσει

Περισσότερα α: 0,1% αθηνόβιο. είστε ένα ισορροπημένο άτομο με αυτοπειθαρχεία και σύνεση.
Περισσότερα β: 20% αθηνόβιο. είστε ένα ελεύθερο πνεύμα, αλλά λογικός και ευχάριστος τύπος
Περισσότερα γ. 25% αθηνόβιο. είστε ξεχωριστός με ιδιαίτερες ικανότητες και επαναστατικές ιδέες.
Περισσότερα δ: 30% αθηνόβιο. είστε ένας απλός άνθρωπος, με κοινή λογική και πρακτικό πνεύμα
Περισσότερα ε: 100% αθηνόβιο. την πατήσατε. έχετε το προνόμιο να μοιάζετε στο αθηνόβιο, γούστο σας και καπέλο σας και στην κορφή κανέλα.

Με πέντε κινήσεις

Α) Κατάργηση διαφημίσεων. Αυτό θα σημάνει το τέλος της υπερκατανάλωσης ή τουλάχιστον σημαντικής μείωσής της. Οι ανάγκες των ανθρώπων θα διαμορφώσουν την αγορά ορίζοντας ποιός θα επιβιώσει, ανάλογα με τις δυνατότητες της τσέπης του και την ποιότητα του κάθε προϊόντος, και όχι με βάση ποιός έβγαλε περισσότερους κώλους στην τιβή. Άλλωστε, στις μέρες μας είναι αναποτελεσματική: με τα τσιγάρα, ας πούμε, η απαγόρεσυη διαφημίσεων δεν επιρρέασε την καταναβλωση

Β) Κατάργηση συσκευασιών. Υγρά όπως σαμπουάν ή καύσιμα , σπόροι όπως φακές και άμμος για χτίσιμο θα πωλούνται σε συσκευασίες που είτε θα φέρνουν από το σπίτι τους οι αγοραστές είτε που θα αγοράζονται μία φορά δια παντός ανά προϊκόν, όπως ένα μπουκάλι για το σαμπουάν, ένας κουβάς για το απορρυπαντικό πλυντηρίου ή ένα σακούλι για τις φακές. Πάνω σε αυτά τα δοχεία μπορούν οι εταιρείες να διαφημίζονται μόνο. Με τη νέα τεχνολογία είναι δυνατόν να γίνει αυτό χωρίς μεγάλο κίνδυνο νοθείας ή λαθεμπόριου, δυσκολίες που εώς τώρα κανείς δεν έχει καταφέρει να καταπολεμήσει ούτως ή άλλως.

Γ) Κατάργηση πώλησης γλυκών σε σουπερμάρκετ. Μόνο σε ζαχαροπλαστεία και χωρίς ειδικές συσκευασίες αλλά σε δοχεία, όπως όλα τα υπόλοιπα προϊόντα. Τα ζαχαρώδη (από την κοκακόλα και το μίλκο μέχρι την τουλούμπα Ιωαννίνων) αποτελούν τη μεγαλύτερη αγορά και την πιο επιβλαβή. Χύμα και σε μικρά καταστήματα, ώστε να καταστεί άβολη η αγορά τους.

Δ) Κατάργηση χρήσης αυτοκινήτων στις γειτονιές. Θα παραμείνουν μερικοί συνδετικοί και περιφερειακοί άξονες για την μεταφορά από γειτονιά σε γειτονιά, αλλά οι μεγαλουπόλεις και πόλεις θα αποτελούνται από μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα (σε συνάρτηση με την πληθυσμιακή πυκνότητα και την αναλογία οικιών και επιχειρήσεων, ίσως κάθε 15.000 κάθοικους να είναι ρεαλιστικό ) όπου θα επιτρέπονται μόνο ποδήλατα και πεζοί συν υπηρεσιακά όπως απογριμματοφόρα, πυοσβεστικά ή ασθενοφόρα. Μεγάλοι χώροι στάθμευσης στα όρια κάθε γειτονιάς θα είναι απαραίτητοι, φυσικά. Σε πόλεις εκτάσεως μικρότερης από κάποιο όριο και πληθυσμού όχι περισσότερο από, ας πούμε, 15.οοο θα απαγορεύεται κάθε μετακίνηση  με αυτοκίνητο εντός ορίων της πόλης.

Ε) Κατάργηση φωτεινών επιγραφών. Προκαλούν ατυχήματα, φωτοπύρανση αλλά και κανονική ρύπανση, δεν έχουν καμμία αποτελεσματικότητα, σπαταλούν απίστευτη ενέργεια και στο τέλος της χρηστικότητάς τους δεν ανακυλώνονται.

Αυτές οι πέντε κινήσεις θα έχουν πολλές και μεγάλες συνέπειες. Θα αναδιαρθώσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα την αγορά σε φυσιολογικά επίπεδα (αντί για τον φρενήρη καταναλωτικό πόλεμο που βιώνουμε) αναπλάθοντας κάθε οικονομικό μέγεθος εκ τους μηδενός. Το καλό είναι ότι οι αλλαγές αυτές είναι προβλέψιμες και εύκολα μπορεί κανείς να εξακολουθήσει να βγάζει μεγάλα κέρδη, αλλά χωρίς να επιβαρύνεται το οικοσύστημα,η υγεία των ανθρώπων και οι ήδη αδικημένες περιοχές του πλανήτη.

Καταργώντας τις συσκευασίες περιορίζεται σε απίστευτο βαθμό η χρήση χαρτιού και πλαστικού καθώς και ο όγκος των χωματερών. Με τον περιορισμό του πλαστικού ίσως πέσει η τιμή του πετρελαίου και με την κατάργηση των μετακιμήσεων με αυτοκίνητο ίσως αυτό να γίνει εντομότερο. Θα μειωθούν οι ασθένειες πυο συνδέονται με την εισπνοή ρύπων στις πόλης, και οι κάτοικοι θα είναι υγιέστεροι εφόσον αναγκαστούν σχεδόν δια της βίας να πηγαίνουν με τα ποδοαρκάκια τους ή το ποδήλατο σε κοντινούς προορισμούς εντός πόλης.

Η κατάρργηση φωτεινών επιγραφών θα έχει αποτελέσματα περισσότερο σε σχέση με την κατάργηση της διαφήμισης και την μείωση της σπατάλης ενέργειας και πρώτων υλών, που τώρα κυμαίνεται σε αστρονοικά επίπεδα. Θα καταστήσει τις πόλεις και γειτονιές περισσότερο όμορφες: καθόλου διαφημίσεις, περισσότερο πράσονο, λιγότερο καυσαέριο.

Μακροπρόθεσμα θα υπάρξουν συνέπειες σε κάθε οικονομική δραστηριότητα: θα αναπροσαρμοστούν τα εργασιακά και η κοινωνική ασφάλιση, τα συνταξιοδοτικά και οι μεταφορές (περισσότεροι θα χρησιμοποιούν μαζικά μέσα). Γενικά είναι οι μιρκότερες και λιγότερο δύσκολες αλλαγές που μπορούν να γίνουν ώστε να έχουμε τα πιο θεαματικά αποτελέσματα στην δημόσια υγεία, περιβαλλοντική φροντίδα και ενεργειακή ανταγωνιστικότητα.


Συγγνώμη για τα λάθη, δεν προλαβαίνω να διορθώσω, πάω στη δουλειά και δεν θέλω να ξεχάσω την ιδέα.

Έγραψα,πάλι

Κάποτε, πριν από χίλια χρόνια πρέπει να'ταν, έπρεπε να φτιάξω μπιφτέκια. Ανακάτεψα, λοιπόν, κιμά άπαχο με τριμμένο κρόμμυον, μαϊνδανό, κόκκινη πιπεριά, μελιτζάνα (αντί για ψωμί) και λίγη βρώμη (πάλι αντί για ψωμί), αλατάκι, πιπεράκι, ρίγανη και έπλασα οκτώ ωραιότατα, αφράτα, μοσχομυρωδάτα μπιφτέκια. Μόνο που δεν χωρούσαν στο ταψί. Τα επτά μπήκαν σε σχηματισμό λουλουδιού (ένα στη μέση και έξι τριγύρω) αλλά το όγδοο δεν υπήρχε περίπτωση να το στριμώξω πουθενά.

Και με έπιασε η κοινή ασθένεια που πλήττει συχνά νεαρά άτομα, γνωστή στους επιστημονικούς κύκλους ως Tembelitis Tremens, οξεία τεμπελίτιδα, και δεν ήθελα να λερώσω δεύτερο ταψί. Κοιτώντας το ταψί και την ποσότητα κιμά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ακόμα και αν έπλαθα εκ νέου τα ομπιφτέκια, δεν θα χωρούσαν ούτε και τότε. Και τότε, αίφνης, ήρθε η Ιδέα.

Μάζεψα τα μπιφτέκια, τα ένωσα σε μπάλα και την πάτησα ώστε ο κιμάς να απλωθεί καλύπτοντας ολόκληρο τον πάτο του ταψιού. Με το μαχαίρι μου χάραξα βαθειά τον κιμά έτσι ώστε με το ψήσιμο (που φεύγουν υγρά και λίπη) θα μικρύνουν τα ομπιφτέκια και θα χωριστούν σε ξεχωριστά κομμάτια. Το οποίο και έγινε.

Αλλά ήταν τρίγωνα.
Όταν σέρβιρα στην οικογένεια τριγωνικά μπιφτέκια, το τί άκουσαν τα αυτάκια μου κανείς δεν ξέρει.
Κανείς δεν παρατήρησε την ντελικάτη, ισορροπία γεύσεων και αρωμάτων, ούτε έδωσε κανείς προσοχή στα υγιεινά συστατικά τους. Κανείς δεν εκτίμησε το γεγονός ότι ακριβώς λόγω του σχήματός τους ψήθηκαν νωρίτερα και έκαναν κριτσανιστές, ξεροψημένες, όλο νοστιμιά γωνίες.
Όχι.

Αχαριστία, φίλε μου...

Αβροφροσύνες

Πως θα πείς στα Πρεβεζιάνικα "Ευχαριστώ που με σκέφτηκες και με συγκινεί η καλοσύνη και αυτοθυσία σου, αλλά από σεβασμό στα χρόνια σου και σε όσα μου έχεις ήδη προσφέρει, ω μητέρα, θα κουβαλήσω μόνη μου τα ψώνια";
........
........

........

........

........

........

........

........

........

........

........

........

........

........

"Τι λες, μωρή; ούτε τα π'δάρια σ' δε μπουρείς να σ'κώσις, θες και τη σακούλα; Άει, προχώρει! Προχώρει σ'λέου! Άει!"

Μήπως πάσχεις και δεν το ξέρεις;

Είναι γνωστό ότι η ψυχολογία ακολουθεί την πορεία της ιστορίας και της κοινωνίας.

Το τί θεωρείται φυσιολογικό και τί θεωρείται ασθένεια επηρρεάζεται σε τεράστιο βαθμό από την εποχή και τις μοντέρνες τάσεις.

Ιδού λοιπόν, μια λίστα με νέες ψυχολογικές ασθένειες, και μερικές παλιές αναθεωρημένες με μοντέρνα κριτήρια.

Μπαφο-φοβία: Είναι super trendy και τρελά επαναστατικό (απο το 70) το να λιώνεις στο μπάφο. Αν κάποιος ακόμη επιμένει να μην είναι χασισάκιας, σίγουρα κάποιο πρόβλημα έχει..

Στρεητικό Σύνδρομο : Η παράλογη επιμονή να μην παριστάνεις τη λεσβία. Αναφέρεται στις έφηβες και νεαρές γυναίκες που ΔΕΝ έχουν ψευτο-λεσβιακές φωτογραφίες στο facebook, και ΔΕΝ λένε ότι και καλά είναι άνετες με το λεσβιακό και γιατί όχι θα το κάναν.

Παλιμπαιδισμός: Όταν μια 12χρονη κοπέλα επιμένει να παίζει κρυφτό και να βλέπει παιδικά, αντί να παρτουζώνεται και να ανεβάζει video στο youporn, όπως αρμόζει στην ηλικία της.

Αντικοινωνικότητα: Η πεισματική άρνηση ενός ατόμου να είναι κοινωνικά ενεργός, δηλαδή να συμμετέχει σε facebook, twitter και βιντεοπαιχνίδια. Συχνά συμβαίνει υπό την πρόφαση ότι “η πραγματική ζωή είναι έξω”-βλέπε και εμμονές/ παραισθήσεις.

Εμμονές/ παραισθήσεις: Δημιουργία εξωφρενικών θεωριών, και παράλογη προσκόλληση σε αυτές. Πχ ότι ΔΕΝ φταίνε οι ψεκασμοί για τα χάλια μας, ότι ΔΕΝ φταίνε οι μασόνοι και οι Εβραίοι για κάθε μαλακία που κάνουμε, και άλλα παράδοξα.

ΑντΟιδιπόδειο Σύνδρομο: Η λανθασμένη βεβαιότητα ότι ΔΕΝ θες ούτε ποτέ θέλησες να γαμήσεις τη μάνα σου, το οποίο δε στέκει, αφού το είπε ο Φρόυντ.

Αγοραφοβία: Το να μη πηγαίνεις σε κλαμπ, επειδή σε ενοχλεί να αιμορραγούν τα αυτιά σου από την ένταση της μουσικής, και να κάθεσαι όρθιος και στριμωγμένος. Θα έπρεπε να γουστάρεις.

Ομοφοβία: Το να μην είσαι gay

Agamostavrious Internetilis: Όταν έχεις παραπάνω από μια μέρα να βρίσεις κάποιον στο internet. Παρόμοια ασθένεια με την Nonkingofall Internetilis, όπου έχεις παραπάνω από μια μέρα να αναπτύξεις στο internet τη θεωρία σου για τα πάντα στη γη, τη θάλασσα, τον αέρα και το διάστημα.

Κοινά γνωρίσματα Θρησκείας - Επιστήμης

1. Έχουν πιστούς και μάλιστα φανατικούς.
2. Επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις ιδεοληψίες των πιστών τους.
3. Διαστρεβλώνονται από την ανθρώπινη βλακεία, σκοπιμότητα, απληστία, πολιτική.
4. Ευθύνονται για εκατομμύρια (οδυνηρούς) θανάτους.
5. Δεν προσφέρουν απαντήσεις εκεί που τις χρειάζεσαι περισσότερο.
6. Διεκδικούν εγκόσμια εξουσία.
7. Διατηρούν κλειστές κλίκες και κυκλώματα.
8. Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη.
9. Ο χώρος εργασίας τους είναι (με λιγοστές εξαιρέσεις) άνετος και μακρυά από ενοχλητικές παραστάσεις.
10. Κατέχουν τις υψηλότερες θέσεις στην κοινωνία.
11. Στα μάτια του αμύητου, μοιάζουν και τα δύο με μαγεία.
12. Είναι για το καλό μας.
13. Δε σταματάνε να μιλάνε.
14. Η ιεραρχία τους.
15. Δυσνόητη ορολογία.
16. Έχουν παρακλάδια που έχουν βγεί εκτός ελέγχου.
17. Μας έφεραν εδώ που είμαστε.

Ο θάνατος του διαφημιστάκου

Είναι ένας τυπάκος εδώ στην Πρέβεζα που έχει μία εφημερίδα τοπική, όχι διαφορετική από κάθε άλλη. Ο ίδιος ίσως τελεί υπό την εντύπωση ότι επιτελεί κοινωνικό έργο ή ότι έπιασε την καλή, ότι έχει πιάσει την 4η εξουσία από τα αχαμνά ή κι εγώ δεν ξέρω τί άλλο μπορεί να πιστεύει ο καθένας για τον εαυτό του. Παρόλο που δεν είναι πιστοποιημένος δημοσιογράφος, ούτε και ο πιο συμπαθητικός άνθρωπος στον κόσμο, τον διαβάζουμε για να μαθαίνουμε κανα κουτσομπολιό και γιατί πάντα πρέπει να στηρίζουμε προσπάθειες νέων (μέχρι πρότινος, είναι σαραντάρης τώρα) ανθρώπων. Στο κάτω-κάτω δεν θα τον παντρευτείς, απλά μία εφημερίδα είναι.

Η κρίση όμως αλλιώς τα έφερε.
Εκεί που κάποτε αγοράζαμε εφημερίδα για την πλάκα μας, χαλαλίζαμε ένα ευρώ για να κάνουμε το χατήρι του σχεδόν συμπαθή κατά τα άλλα Πρεβεζιάνου, τώρα δεν το χαλαλίζουμε γιατί ένα ευρώ ίσον ένα μπουκάλι γάλα και πιό απόλυτη αλήθεια από αυτή δεν έχει, πλέον. Άσε που πλέον δεν έχεις και την όρεξη να ασχολείσαι με τέτοια τώρα, έχεις τον καημό σου, να ανέχεσαι και την χαζομάρα του καθενός. Την κόβεις τη ρημάδα την εφημερίδα και ας κοιτάξει ο παρολίγον δημοσιογράφος να δεί τι θα κάνει, όπως όλοι.

Ο παρολίγον δημοσιογράφος, βλέποντας τη μείωση των πωλήσεων, άρα και των αποδοχών του, υποθέτει ότι κάτι πρέπει να κάνει και, θεωρώντας εαυτόν μέλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στρέφεται στη διαφήμιση. Όταν αυτή αναπόφευκτα λόγω της δυσχέρειας που επικρατεί ολούθε, αποτυγχάνει, θαρρεί ότι μάλλον δεν έκανε καλά τη διαφήμιση οπότε επανέρχεται δριμύτερος, με περισσότερη και πιο επίμονη προώθηση, με πιο υστερικές ατάκες, για το καλό του τόπου και τα λοιπά, με πιο δραματικές κορώνες στους τίτλους του και με πολύ πιο ενοχλητική εκδοχή του εαυτού του, αφού προβάλει τον ήδη μέτριο χαρακτήρα του όπου σταθεί κι όπου βρεθεί πράγμα που σημαίνει ότι πλέον δεν μπορείς ούτε να τον αποφύγεις. Αναγκάζεσαι στο τέλος να τον διαολοστείλεις, αφού δεν σε αφήνει σε χλωρό κλαρί ούτε σου αφήνει περιθώρια για ευγένεια: κάνει πως δεν το καταλαβαίνει για να σε αναγκάσει να πατήσεις λάηκ ή να αγοράσεις το φύλλο ή να ακούσεις την εκπομπή του, κοκ, παρόλο που ήδη είπες ότι έχεις δουλειά ή ότι εκείνη την ημέρα έχεις ένα μνημόσυνο μίας φίλης της ξαδέλφης του πρωτοξάδερφου της συμπεθέρας του παππού σου... Το ξέρεις ότι το κάνει από απελπισία, αλλά μετά από λίγο δεν θες ούτε να τον βλέπεις ούτε να τον ακούς και αυτό είναι οριστικό και τελεσίδικο, αμετάκλητο θα έλεγα.

Το ίδιο σφάλμα κάνουν και οι πιο μεγάλες, ευυπόληπτες εταιρείες. Καταφεύγουν σε ολοένα και πιο ενοχλητική προώθηση. Εκεί που βλέπεις ένα εργάκι ή ακούς μία μουσικούλα, τσούπ!, διαφήμιση. Εκεί που χαλαρώνεις, σου πετάγεται μία υστερικιά, αποστεωμένη κακή ηθοποιός να σου προωθήσει κάτι που δεν μπορείς να αγοράσεις. Στο γιουτιούμπ, στο τουήτερ, παντού, δες αυτό μην χάσεις εκείνο, πάτα λάηκ, κέρδισε αυτό και γίνε φαν του παράλλου.
Έρχεται ο κύριος Τσούκερμπεργκ και εκεί που παίρνεις μάτι φωτό από παίδαρους στο φέησμπουκ, σου πετάει διαφήμιση από το οτιδήποτε.

Σε καταλαβαίνω, φίλε, Μαρκ, ότι έπεσες στη λούμπα και μπήκες στο χρηματιστήριο, άρα πρέπει να έχεις σταθερότητα και "ανάπτυξη" γιατί οι μετοχές μπορούν μόνο να ανέβουν ή να πέφτουν κι αν δεν ανεβαίνουν τότε θα πέφτουν. Ξέρω επίσης ότι πούλησες τα δεδομένα πολλών λαών για να βγάλεις το μήνα και ξέρω ότι για κάθε διαφήμιση που μου πλασάρεις παίρνεις ένα σκασμό λεφτά. Αλλά εγώ το φέησμπουκ το θέλω ακριβώς για να μην θυμάμαι ότι πολλά από αυτά δεν μπορώ να τα αγοράσω, πράγμα που σημαίνει πως αν είναι να μην έχω αυτό για το οποίο παζάρεψα εξ αρχής, τότε και το φέησμπουκ θα κλείσω, όπως έκλεισα την τιβή και το ραδιόφωνο ή την εφημερίδα και μην κάνεις το σφάλμα να νομίσεις ότι είσαι απαραίτητος και αναντικατάστατος, γιατί θα πάθεις ό,τι και ο
σπυροπλέουρας που δεν τον ακούει πια ούτε η μάνα του.

Άλλωστε, αν είχα λεφτά για τις διακοπές και τα αυτοκίνητα που με αναγκάζεις να βλέπω, δεν θα έβλεπα στο φέησμπουκ φωτό από παραλίες και παίδαρους, αλλά θα ήμουν στα αλήθεια στις παραλίες με τους παίδαρους.

Κύριε διαφημιστή, άκουσέ με, και πίστεψε αυτό που θα σου πω: το όμορφο και το καλόγουστο το ξέρω πολύ καλά, πάρα πολύ καλά. Αν δεν τα αγοράζω δεν είναι από πίκα, για να μην σου κάνω ποσοστά, ούτε από παραξενιά χαρακτήρος, αλλά γιατί δεν έχω να τα αγοράσω. Και τα καλύτερα μέρη για διακοπές τα ξέρω, και τα πιο καλόγουστα παιδικά δωμάτια τα ξέρω, και τις πιο ευφάνταστες λύσεις για το σπίτι τις ξέρω, και τα πιο πρωτότυπα κοσμήματα και όλα. Όλα αυτά τα ξέρω.

Τον φπα που είναι 1/4 της κάθε συναλλαγής μπορείς να μου τον χαμηλώσεις ώστε να μου μένει και κάτι στο τέλος του μήνα για να σου κάνω ποσοστά;

Εκεί σε θέλω κάβουρα.
Πόσο μάγκας και καλός μπίζνεςς μαν είσαι και την ισχύ που απέκτησες ξέρεις τι να την κάνεις;

Η μεσαία τάξη στην Ελλάδα και τα λαμόγια στο ρόλο του σωτήρα

Θα αντισταθώ στον πειρασμό να γράψω ένα ποστ περί χυδαιότητος, όπως είχα αρχικά σκοπό, όπου θα ανέλυα τις διάφορες οπτικές γωνίες της προστυχιάς: την εγκυκλοπαιδική, κατά την οποία αναρωτιέται κανείς πως λειτουργούν και τί  επιπτώσεις έχουν όλα αυτά κάνοντας δοκιμές και διαβάζοντας συγγράμματα, την ακατάσχετη, κατά την οποία χωρίς χαλινάρι επιδίδεται κανείς σε υπερβολές (όπως εγώ στο μυαλό μου) και την κεκαλυμένη, κατά την οποία είτε που επικαλούμαστε δικαιολογίες είτε που κρύβουμε το πρόστυχο ένστικτό μας κάτω από τόνους κατηχήσεων και τύπων (όπως εγώ έξω από το μυαλό μου).

Δεν ξέρω αν το ίδιο ισχύει και στις άλλες χώρες, όπου ζουν μυθικά όντα με αγγελικούς δημόσιους

τομείς και υπερ-σουπερ-ντουπερ παραγωγικούς ιδιωτικούς τομείς, αλλά εδώ στην πραγματική ελλάδα περάσαμε από το ένα άκρο στο άλλο. Πρώτα δώσαμε το ελεύθερο στον καθένα να κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει χωρίς έλεγχο ούτε επίβλεψη καμμία και τώρα πάμε να διορθώσουμε τη δική μας υπερβολική επιείκεια με υπερβολική αυστηρότητα. Ενώ μέχρι πριν από δύο χρόνια στην ουσία όποιος ήθελε έχτιζε ό,τι ήθελε και όπου ήθελε, φερ'ειπείν, τώρα πρέπει ο μέσος ιδιοκτήτης ακινήτου να πληρώσει εκατό διαφορετικά πρόστιμα για παραβάσεις που τόσο καιρό ήταν δωρεάν.

Ένας πληθυσμός που είχε καλομάθει πρέπει τώρα όχι μόνο να ξεμάθει αλλά να δεχτεί και την αδικία του να είναι ο φτωχός τίμιος αλλά ο πλούσιος άτιμος, δια της βίας και υπό την πίεση της επιβίωσης σε ένα περιβάλλον απόλυτα εχθρικό για τον έλληνα. Ο Έλληνας, ας πούμε, πρέπει να πληρώσει χαράτσι και ένα σωρό τέλη για την περιουσία του, αλλά ο ξένος έχει ένα σωρό ελφρύνσεις και κίνητρα για να "επενδύσει" στην Ελλάδα. Ο Έλληνας επιχειρηματίας υπερφορολογείται μέχρις εσχάτων και ο ξένος επιδοτείται.

Άλλο πάλι και τούτο, θα μου πείς. Είχαμε ένα σωρό επενδύσεις στην ελλάδα, εταιρείες μεγάλες και τρανές, ελληνικές και ξένες, αλλά το περιβάλλον που είχε διαμορφωθεί τις είχε διώξει όλες. Όντως, κλωστουφαντουργίες, χαρτοβιομηχανίες, ελαστικά, συσκευασίες κοκ, είτ επου μετεγκατστάθηκαν σε πιο συμφέροντα περιβάλλοντα είτε έπαψαν να υπάρχουν και οι εργαζόμενοί τους τώρα περιμένουν το τρείς κι εξήντα επίδομα εργασίας που ίσως να τους παρέχει το ελληνικό παρακράτος.

Κι έρχεται τώρα ο αντωνάκης να μας πεί ότι χωρίς να αλλάξει τίποτα από όλα τα κακά της μοίρας μας (τις δαιδαλώδεις διαδικασίες, το παρανοϊκό σύστημα, τις σαθρές υποδομές, τις ακατάληπτες νομοθεσίες και την κυριαρχία των ημέτερων επί των άξιων) ότι ωσαννά! ήρθε η ανάπτυξη!

Αλληλούια!

Είναι μετά να μην το ρίξεις στη βωμολοχία;
Αναρωτιέμαι αν και τα ξένα λαμόγια είναι καλύτερα από τα ελληνικά.
Αν ναι, τότε τη βάψαμε.

Τί σκέφτονται οι Γυναίκες όταν δε μιλάνε