Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Αφαίρεση

Άκουγα γελώντας την παρέα. Μία νότα από παλιά, τότε που είχες χαθεί από προσώπου γης. Γέρνω πίσω στην καρέκλα, όπως κάνω όταν χάνομαι, μην πάει χαμένη η μελωδία. Μία γουλιά, κρυφή από όλους σπονδή σε εσένα. Είχες εξαφανιστεί.
                                                                              Στην τελευταία νότα, ξαναμπαίνω στην κουβέντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: