Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Υπ. όψιν κύριου Παναγιώτη 2

Εγώ, προσωπικά, τότε που είχε πει ΓΑΠ πάμε (μάρτυς μου η demetrat) είχα πει γειά στο στόμα σου. Όταν όλοι είχαν βγεί στις επάλξεις κατά της αξιολόγησης και κατά των αλλαγών, εγώ έλεγα και έγραφα υπέρ τους.

Και τώρα είμαι υπέρ των αλλαγών, είμαι υπέρ του να είμαστε Ευρώπη και του να γίνουν κάποια πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Και πολλές φορές η κριτική που άσκησα ήταν περισσότερο στο πλαίσιο ότι δεν τηρείται το μνημόνιο παρά το αντίθετο. Για αυτό δεν αποτίμησα θετικά την κυβέρνηση σαμαρά, γιατί έπληξε τους ανθρώπους χωρίς να αλλάξει αυτά που έπρεπε.

Η αντίρρησή μου έγκειται στο εξής: γιατί μόνο οι φτωχοί;

Αφού τα νούμερα δε βγαίνουν και αφού όπως λέτε πάμε στα βράχια, τότε γιατί όχι οι πλούσιοι; Και δεν εννοώ τους Έλληνες πλούσιους, αλλά όλους.

Όπως είπα και στη συζήτηση που είχαμε, αν φτωχύνω κι άλλο, τότε δεν θα έχω λεφτά για θέρμανση, είτε πρόκειται για αέριο, είτε για ξύλο είτε για πελέτες, είτε για πετρέλαιο, είτε για αιρκοντίσιον. Δεν θα έχω για τίποτα άλλο εκτός από φαί, κι αυτό χαμηλής ποιότητας, δεν θα έχω περίθαλψη και ρούχο.

Δεν πρόκειται για θεωρία, είναι σκληρή πραγματικότητα, πολύ κοντινή, σε τρείς μήνες.

Και ακούω να θέλουν το σπίτι μου, την σύνταξη των γονιών μου που δουλεύουν τίμια εδώ και δεκαετίες με την εμπιστοσύνη ότι το κράτος αποτελείται από τίμιους πατριώτες, οι αφελείς.

Άρα, λέω ναι και γειά στα χέρια σου όταν λες ότι θα κάνεις αξιολόγηση, ότι θα αλλάξεις την παιδεία, ότι θα ενισχύσεις τους ελέγχους, ότι θα είναι όλα ηλεκτρονικά, ότι εκμεταλλευτείς τα στρατόπεδα και τα ακίνητα του κράτους, όταν λες ότι θα κάνεις αγωγούς, ότι θα ανοίξεις τα επαγγέλματα, ότι θα φορολογήσεις την πολυτέλεια, ότι θα βάλεις ασεπ στις προαγωγές ή ότι θα συντομεύσεις τις διαδικασίες, ναι, ναι και πάλι ναι. Χίλιες φορές ναι.

Αλλά τους μισθούς γιατί να τους κόψεις; Γιατί τις συντάξεις; Όταν μία γιαγιούλα παίρνει 400, γιατί να την πληγώσεις έτσι; Όταν ένας εργαζόμενος παίρνει 450 και το ενοίκιο είναι 300 και ο λογαριασμός δεη είναι άλλα 400, τότε τι σκοπεύεις να πετύχεις; Τί πρέπει να πιστέψει η γιαγιούλα και ο εργαζόμενος για την πολιτική , για τους ευρωπαίους και τους Έλληνες, όταν όλα αυτά έχουν αποτέλεσμα την οικονομική του εξόντωση αλλά αυτοί λένε ότι όλα πάνε καλά;

Πως είναι όλα καλά, κύριε Σαμαρά και κύριε Στουρνάρα, όταν μείνω χωρίς πρώτη κατοικία, χωρίς εισόδημα και χωρίς δομές και το μόνο που έχω είναι χρέη από δάνεια που πήρα υπό διαφορετικές συνθήκες και με άλλες προϋποθέσεις, τις οποίες εσείς αλλάξατε;

Ποιό είναι το σακσεσσ στόρυ εδώ; Τι είναι αυτό που καταφέρατε;

Σε αυτό το σημείο θέλω να παραθέσω ότι μόλις έκανε αυτό το χρυσό παιδί, ο Γιάνης, τη ρύθμιση με τις 100 δόσεις, την καινούρια, έσπευσαν όλοι να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, Γιατί το αναφέρω;

Γιατί θέλω να δείξω ότι ούτε μπαταχτσήδες  είμαστε, ούτε κλέφτες, όπως μας λένε οι δεξιοί. . Είμαστε ευσυνείδητοι πολίτες και θέλουμε να είμαστε νομοταγείς και συνεπείς. Μόλις δόθηκε η δυνατότητα, σπεύσαμε, δεν το αποφύγαμε, πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι οι συνθήκες που φταίνε. Οι άνθρωποι είναι συνεπείς και νομοταγείς, αρκεί να μπορούν, αρκεί να μην τους κόβει κανείς την ανάσα ούτε εκβιαστικά να τους βάζει το δάνειο στο λαιμό.

Ναι στις μεταρρυθμίσεις, όχι στην αδικία, είναι αυτό που θέλω να πω.
Και η αδικία , η μεγάλη και θανατηφόρα, αυτή που στερεί από πολλούς ανθρώπους τη νοσηλεία επειδή κάποιος υπέγραψε σύμβαση με τη ζήμενσ ή στερεί από παιδιά τη μόρφωση επειδή εταιρείες θέλουν δικά τους τα πανεπιστήμια, έχει ένα όπλο: τις ελβετίες και τους παράδεισους και χρηματιστήρια του κόσμου.

Δεν φταίει η γιαγιούλα με τα 400 ευρώ (αν είναι τυχερή) ούτε ο εργάτης με τα 700 ευρώ (αν είναι τυχερός).

Και τώρα πάω να διαβάσω την έκθεση που μου υποδείξατε, επισημαίνοντας ωστόσο ότι μέχρι και την θητεία του Σαμαρά δεν έχει γίνει τίποτα, όπως αναφέρεται στην πρώτη σελίδα, κάπου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: